Przegląd nowości

Festiwal Adama Didura dziś i jutro

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 06, październik 2025 06:13

Z taką obsadą i poziomem wokalno-muzycznym Opera Śląska może pokazać się na najbardziej prestiżowych wydarzeniach, a więc również na Festiwalu im. Adama Didura, co publiczność sanocka przyjęła z entuzjazmem i długotrwałą owacją.

Wieczorami chórzystów katowickich pod dyrekcją Jarosława Wolanina, miłosnych arii i duetów Haendla, Księżniczki czardasza dyrygowanej przez Rafała Kłoczkę, który niedawno kandydował na dyrektora Opery Narodowej, oraz baletu Don Kichot ze Lwowa, po prostu nie oglądałem, zajęty perswadowaniem dyr. Szybiakowi o potrzebie większej obecności Adama Didura w programach Festiwalu, a zwłaszcza promocji młodych polskich (i nie tylko) basów. Dochodziły mnie jednak owacje, okrzyki i entuzjazm festiwalowej widowni, która dzięki zabiegom dyrektora Festiwalu może uczestniczyć w tak wspaniałych wydarzeniach artystycznych, jednocześnie niemożliwych gdziekolwiek indziej. Byłem świadkiem rozmowy, podczas której dyr. Łukasz Goik zaproponował w przyszłym roku koncertową wersję Króla Rogera Karola Szymanowskiego w wykonaniu Opery Śląskiej, z udziałem samego Andrzeja Dobbera w partii tytułowej. Świetny pomysł!

Ze swej strony postanowiłem przedstawić kilka tematów didurowskich, które mogłyby towarzyszyć wieczorom promującym młodych polskich basów. Oto one:  1. Adam Didur we Lwowie, 2. Młodość operowa w La Scali i na scenach włoskich, 3. Kariera amerykańska, 4. Śpiewająca żona i córki, 5. Działalność pedagogiczna i wybitni uczniowie, 6. Adam Didur i Jan Kiepura, 7. Powstanie Opery Śląskiej…

Tych tematów jest znacznie więcej. Każdy w warunkach kameralnych powinien być ozdobiony prezentacją co najmniej jednego młodego basa. Jeśli nadal temu zasłużonemu, wybitnemu, a ciągle niedofinansowanemu Festiwalowi towarzyszyć będzie niedostateczna dbałość regionalnych władz, wieczory didurowskie będę zmuszony poprowadzić gratisowo, a młode basy zaprezentują się również bez honorarium, bo to przecież ich bezsprzeczny, artystyczny interes.

Pozostanie jednak zdziwienie i zawstydzenie adresowane do sanockich władz miejskich, które na otwarciu tegorocznego festiwalu reprezentowała niezwykle urodziwa i elegancka Pani Wiceprezydent Miasta, która niechże te walory zamieni w hojność i opiekuńczość nad przyszłością najcenniejszego przedsięwzięcia festiwalowego w Polsce południowej. A tego Sanokowi powinno się zazdrościć coraz częściej.

                                                               Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »