Przegląd nowości

Złoci przyjaciele Muzyki w starym Krakowie: Filharmonia Krakowska i Alaksandr Chumała

Szczegóły

Opublikowano: środa, 03, wrzesień 2025 20:12

Spośród ich kwartetu wyróżniał się ciemną barwą i wyrównanym brzmieniem alt Joanny Świeszek-Przeliorz, na przykład w arii Qui sedes ad dextram Patris w Credo. Zwróciłem uwagę na koncertujące flety w duecie sopranu i tenora Domine Deus, a następnie w arii tego drugiego (Bartłomiej Chorąży) w Benedictus. A także trąbki z waltornią w Cum Sancto Spiritu, chóralnym zakończeniu Glorii, oraz tę ostatnią wraz z dwoma fagotami towarzyszącą basowi w Quoniam tu solus sanctus.

Zabrakło mi natomiast oczekiwanej siły wyrazu, zwłaszcza w obsesyjnie powracającym motywie skrzypiec w Et incarnatus est, co do pewnego stopnia zrekompensowane zostało w triumfalnej wizji Et resurrexit z pełnym składem orkiestry.

Wydaje mi się, iż w przypadku wykonań oratoriów Bacha przez zespoły grające na współczesnych instrumentach, warto może byłoby skorzystać z romantycznych opracowań na zwiększone obsady, jako odmienną propozycję wobec wykonawstwa historycznego? Prezentacja Wielkiej Mszy h-mollzbiegła się zarazem z zakończeniem dyrekcji artystycznej Alaksandra Chumały w Filharmonii Krakowskiej. A zatem życzyć należy temu białoruskiemu artyście dalszych sukcesów w karierze dyrygenckiej i powrotów na naszą estradę.

                                                        Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »