Przegląd nowości

Złoci przyjaciele Muzyki w starym Krakowie: Krzysztof Jakowicz

Szczegóły

Opublikowano: środa, 27, sierpień 2025 17:37

Następujące po każdej części ustępy wariacyjne skrzypek zaznaczał za sprawą lżejszej dynamiki i artykulacji, tak że mogły one sprawiać wrażenie akustycznego cienia rzucanego przez poprzednie ogniwo. Wieloletnie doświadczenie artystyczne skrzypek wykorzystał w wymagającej interpretacyjnego namysłu i rozwagi Chaconne z II Partity d-moll BWV 1004.

Jakowicz znowu dostosowywał do wymowy kolejnych wariacji rodzaje brzmienia, a zarazem panował nad spójną wizją całości. Pięknem wydobywanego ze skrzypiec dźwięku, jego nasyceniem i wynikającą z tego ciepłą barwą można się było napawać w wolnych, refleksyjnych częściach w tempie Largo z Fantazji: Siódmej TWV 40:20 i Dziesiątej TWV 40:23.

Muszę przyznać, że po tej dawce muzyki pełnej głębokich treści, zawierające popisowe sztuczki, w tym grę na jednej strunie, utwory komponujących wirtuozów wydały mi się dość powierzchowne i błahe. A więc kaprysy: V Es-dur „Alla saltarella“ op. 5 Henryka Wieniawskiego oraz XV e-moll op. 1 Niccolò Paganiniego. Na bis Krzysztof Jakowicz sięgnął do miniatur ulubionego przez siebie Panajota Bojadżijewa, związanego z naszym krajem bułgarskiego skrzypka i kompozytora, w tym przepełnionego muzycznym humorem Krakowiaka.

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »