Przegląd nowości

Egipskie upały na Wawelu

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 07, lipiec 2025 22:14

W ten sposób powstał samoistny świat przedstawiony, nie posiadający bezpośrednich odniesień do pierwowzorów i realiów historycznych czy geograficznych. W końcu jest to rzeczywistość operowa, a zatem w pełni umowna, skoro się śpiewa zamiast mówić oraz zachowaniami rządzi przede wszystkim rytm muzyczny. Jedynie pewne wątpliwości budzić mogły zbyt barbarzyńskie pióropusze etiopskich jeńców.

Zastanawia natomiast, dlaczego reżyser, będący przede wszystkim choreografem, nie zadbał o większą oryginalność układów, spomiędzy których na moment wyłonił się Jauheni Raukuć wykonujący klasyczne tours en l'air czyli skoki z obrotami w powietrzu. Natalia Rubiś w pełni sprostała tytułowej partii, zarówno w dwóch ariach: Ritorna vincitor z pierwszego aktu oraz Ocieli azzurri z trzeciego, łącząc bardziej dramatyczne ustępy z lirycznymi o naturze kantylenowej, a także nie nadużywając dynamiki, jak i duetach z Radamesem: Pur ti riveggo, mia dolce Aida z tegoż oraz w finałowym Morir, sì pura e bella. 

O ile głos partnerującego jej Dominika Sutowicza posiada ciężar gatunkowy prawdziwego tenora bohaterskiego, to w momentach, gdy śpiewak sięgał po pianissimo w zakończeniu arii Celeste Aida oraz w przywołanym już duecie zamykającym operę, odmawiał nieco posłuszeństwa, do czego po części przyczyniał się mikroport wyłapujący i uwypuklający wszystkie niepożądane, wkradające się szmery. A właśnie to cieniowanie w wykonaniu tego śpiewaka wywoływało przemożne wrażenie podczas występów w marcu. Główną rolą jest wszakże dramatyczna Amneris. 

• « poprz.
• nast. »