Przegląd nowości

„Symfonia Tysiąca“ w Krakowie

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 08, lipiec 2025 22:41

Ich związek pod względem muzycznym jest dość swobodnej natury, choć temat pierwwzej powraca incydentalnie w drugiej. Jak to u Mahlera bywa, obsada orkiestry pozostaje zwielokrotniona (poczwórne drzewo i blacha, cztery harfy) i poszerzona o fortepian, czelestę, mandolinę i organy. Alaksandar Chumała, prowadzący ten potężny aparat wykonawczy, zaznaczył kontrast pomiędzy jednorodną i zwartą częścią pierwszą o zdecydowanie monumentalnych rysach, a o wiele dłuższą i zróżnicowaną w swym przebiegu, podążającą za tekstem słownym drugą.

W niej pojawia się wiele ustępów o subtelnej dynamice i niekiedy nieomal kameralnej fakturze orkiestrowej (sola skrzypcowe w wykonaniu Joanny Konarzewskiej). W pierwszym ogniwie ponad brzmienie chórów i ansamblu solistów unosił się srebrzysty sopran Iwony Sobotki.

W drugim każdy z wokalistów posiada do zaśpiewania dłuższy ustęp solowy o charakterze arii i tu zwracali uwagę Ewa Tracz jako pokutująca Małgorzata i jej profesorka Ewa Biegas w partii Marii Egipskiej, od jakiegoś czasu występująca jako alt, oraz tenor Brenden Gunnell o zdecydowanie dramatycznym tembrze w partii Doktora Marianusa. Z tyłu estrady pojawiła się Sołomija Pawłenko w mistycznym solo Dziewicy Marii. Była to trzecia prezentacja Ósmej Mahlera w Krakowie po wcześniejszych, mających miejsce w kościołach: św. św. Piotra i Pawła pod dyrekcją Rolanda Badera oraz św. Katarzyny pod batutą Pawła Przytockiego. Jednocześnie był to ostatni, pożegnalny występ Alaksandara Chumały w charakterze dyrektora artystycznego krakowskich filharmoników.

                                                                    Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »