Przegląd nowości

„Cycki Tyrezjasza” Francisa Poulenca w Opéra d’Avignon

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 08, czerwiec 2025 20:30

Dwuaktowy dramat „surrealistyczny” Cycki Tyrezjasza Guillaume’a Apollinaire’a miał swoją prapremierę 24 czerwca 1917 roku w paryskim Konserwatorium Maubel, przemianowanym w 1984 roku na Théâtre Montmartre Calabru. Sztukę wyreżyserował wówczas Pierre Albert-Birot, autorem utrzymanych w estetyce kubizmu dekoracji był Serge Ferat, kostiumów - Irène Lagut, zaś muzykę sceniczną skomponowała Germaine Albert-Birot. Jako ciekawostkę warto przypomnieć, że w licznych partiach chóralnych śpiewał modernistyczny poeta, pisarz i malarz Max Jacob.

Były to czasy pierwszych estetycznych „bitew” Erika Satiego i tzw. „nowych młodych”, którzy potem sprzymierzyli się pod hasłem Grupy Sześciu, w skład której wchodzili Georges Auric, Louis Durey, Arthur Honegger, Darius Milhaud, Germaine Tailleferre i Francis Poulenc.

Ten ostatni brał wówczas udział we wszystkich artystycznych debatach, które już posiadały pewien przedsmak „Années folles”, czyli „Szalonych lat”. Zbliżający się koniec I wojny światowej przyniósł powiew pragnienia wolności, beztroski, ekscentryzmu i intelektualnego fermentu. Wspomniana wyżej sztuka wywołała skandal, szokując publiczność aluzjami do krwawego konfliktu, wyzwoliła też polemikę wokół osoby Apollinaire’a, na którym skupiły się wrogie nowej sztuce reakcje. I nawet przyjaciele autora dramatu przyjęli wobec niego dość wstrzemięźliwą postawę. Poulenc powrócił do Cycków Tyrezjasza dopiero po dwudziestu latach, tuż przed wybuchem II wojny światowej. W roku 1939 dokonał ich adaptacji i po pięciu latach ukończył operę, jego pierwsze dzieło liryczne, po którym skomponował jeszcze tylko Dialogi karmelitanek (1953) i Ludzki głos (1959). 

• « poprz.
• nast. »