

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościŚlub. Smak radia na żywo
Strona 2 z 3
Kiedy się oglądało jak prymitywnymi środkami uzyskuje się tło dźwiękowe sugerujące np. zakuwanie w kajdany, odgłosy z kuchni, ostrzenie noża, zapowiedź ukazania się króla, nerwowe kroki zbliżającego się napastnika itd. odżywały w pamięci sceny ze znakomitych komedii pokazujących początki radia ze słuchowiskami tworzonymi na żywo, jak polski Skarb w reżyserii Leonarda Buczkowskiego, w którym Adolf Dymsza wcielił się w postać Alfreda Ziółko, pracownika Polskiego Radia, czy amerykańską komedię wyświetlaną u nas jako Ciotka Julia i skryba, a w oryginale Tune in Tomorrow...
W przypadku Ślubu Gombrowicza sama konstrukcja utworu, który dzieje się w otoczeniu nierzeczywistych postaci, jak z koszmarnego snu najwyraźniej odpowiada przekazowi radiowemu, który wyostrza sens – pozwala, by słowo wybrzmiało czysto i bez teatralnych podpórek. Resztę podpowiada nasza wyobraźnia.
Kiedy się obserwowało grę aktorów skierowaną przede wszystkim do mikrofonów, którzy swoje teksty po prostu czytali, nie zwracało się jednak uwagi na tę oczywistą „ściągawkę”, tak wyrazista była tworzona przez nich dramaturgia słowa ale i gestu. Daniel Dobosz, odtwórca głównej roli Henryka, jakby alter ego autora, grał niemalże jak w transie, całym sobą, więc nie była to tylko kreacja radiowa. Znakomitą postać Matki stworzyła Dominika Ostałowska przeistaczając się w jakąś nadmiernie egazaltowaną prowincjuszkę. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||