Przegląd nowości

„Giuditta” Franza Lehára w Opéra du Rhin w Strasburgu

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 20, maj 2025 22:49

Poddający się bez reszty owej miłości od pierwszego wejrzenia kochankowie wsiadają na statek i uciekają do Afryki, jednak po dwóch latach sielanki ich szczęście zostaje zakłócone obowiązkami wojskowymi Octavio. Zostaje on bowiem wezwany do wymarszu na pustynię i - nie ulegając namowom Giuditty do dezercji - porzuca w poczuciu obowiązku zrozpaczoną ukochaną.

Ta ostatnia angażuje się jako piosenkarka do kabaretu w jednym z miast Afryki północnej, gdzie podbija publiczność talentem, a nieprzeciętnym urokiem uwodzi wielu mężczyzn. Tymczasem tracący wiarę w odzyskanie jej serca Octavio opuszcza po czterech latach armię i zarabia na życie grając na pianinie w domu schadzek. To tam spotyka go Giuditta i próbuje odzyskać jego miłość, ale młody kapitan nie ma już odwagi do niej powrócić i byli kochankowie na zawsze się rozstają.

I tak pozbawiona tradycyjnego happy endu historia porusza nas emanującą z niej w każdym momencie głęboką nostalgią i tęsknotą za niespełnioną miłością. Zadania nadania tej treści formy scenicznej podjął się Pierre-André Weitz (do tej pory znany głównie jako wierny scenograf reżysera Oliviera Py), który położył nacisk na spektakularność całej realizacji, atrakcyjną plastyczność i vis comica wszystkich protagonistów, niestety dość powierzchownie kreśląc ich psychologiczne sylwetki.  Zagubił ponadto w swej koncepcji lekkość i subtelny klimat, stawiając przede wszystkim na przerysowane gagi, których powtarzalność nuży i osłabia wyrafinowany humor omawianej pozycji.

• « poprz.
• nast. »