Przegląd nowości

„Wicked” czyli podły

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 02, maj 2025 21:07

Co do wykonawców, maniera piosenkarska rozwijania frazy przez wysilony sztucznie głos, po jakimś czasie staje się męcząca, zwłaszcza, że melodie są niesamowicie do siebie podobne i mało wymyślne. Jedyną odmianę proponuje nam Glinda (niestety nie wiemy, czy to śpiewa Anna Federowicz, Patrycja Mizerska czy Agnieszka Przekupień, bo w Romie nie ma zwyczaju ogłaszania aktualnej obsady).

Otóż owa Glinda, gdy staje się niejako wielką damą, w swej odezwie do zebranych mieszkańców zaczyna korzystać z technik bel-cantowego śpiewu operowego i gdy wchodzi na wysokie tony jej sposób wydobywania głosu się na krótko zmienia. Ale później znów przechodzi na emisję piosenkarską. Muzyka tego musicalu jest zdecydowanie banalna. Autor, Stephen Schwartz to jednak nie jest kuzyn Richarda Rodgersa. Pojawia się jeden lub dwa epizody, które wydają się ciekawsze.

Np. gdy w pierwszej części dorastające panienki trafiają na amerykański uniwersytet, to niewielki chórek proponuje nam coś jak czterogłosowy hymn, lub chorał, zapewne zaczerpnięty z oryginalnego repertuaru uczelnianego. Natomiast patrząc krytycznym okiem trzeba wyróżnić na plus pracę kostiumologa Martyny Kander, a także reżyserskie opracowanie dłuższych śpiewanych opowieści. Nie ma tutaj nieruchomego stania na scenie, ale każde wypowiadane, a zwłaszcza wyśpiewywane zdanie ma inną, sugestywną mimikę i gestykulację zrozumiałą dla każdego widza. Tym też m.in. można tłumaczyć zainteresowanie i zdecydowany aplauz zwłaszcza młodej, typowo szkolnej widowni, która reaguje żywo i z wielkim ukontentowaniem. Nie jest wykluczone, że dla wielu z tych chłopców i dziewcząt jest to pierwsze zetknięcie ze sztuką teatralną i dobrze, że trafiają na spektakl przygotowany tak profesjonalnie.

                                                                  JoannaTumiłowicz

• « poprz.
• nast. »