Przegląd nowości

Fanfary ogłaszają Zmartwychwstanie - Misteria-Paschalia 2025

• 

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 02, maj 2025 21:08

Choć pierwotnie, w intencji Henryego Purcella, głosiły one chwałę św. Cecylii, patronki muzyki rozumianej jako harmonia, a której dzień wspomnienia przypada dopiero na 22 listopada. Stąd w tekście Nicholasa Bradyego daje znać o sobie wiele nawiązań do konkretnych instrumentów jak skrzypce, viola, lutnia, gitara, flet, dudy czy wreszcie organy.

 

 

Można się zastanawiać czy Vincent Dumestre, dyrektor artystyczny Misteriów-Paschaliów, tak dobrał wykonawców Bachowskiej Pasji wg św. Jana dwa dni wcześniej, by na ich tle jeszcze bardziej zabłysnąć wraz ze swym zespołem le Poème Harmonique na zakończenie festiwalu 20 kwietnia? Ich występ w Niedzielę Wielkanocną ogniskował się wokół twórczości muzycznej doby Restauracji w Anglii.

 

 

Przede wszystkim wypełniła go wspomniana Oda do św. Cecylii Z. 328 – Hail, Bright Cecilia (Witaj, promienna Cecylio) Henryego Purcella, którą uzupełniła antyfona tegoż Remember not, Lord, our offences Z. 50 (Nie pomnij, Panie, przewin naszych), oraz Welcome, every guest (Witaj, wszelki gościu) ze zbioru Amfion angielski (Amphion Anglicus) Johna Blowa, nauczyciela poprzednika. Koncert momentami przybierał formę performatywną. Wspomniane fanfary wykonywane przez dwóch trębaczy (Adriena Mabire'a i Jeana Bollingera) oraz kotlistę (Sylvaina Fabre'a) pojawiły się z tyłu audytorium, a następnie muzycy środkowym przejściem przemieścili się na estradę.

Podobnie było z krążącym narratorem Goeffreyen Careyem, choć, jak w przypadku Egmonta w ramach Festiwalu Beethovenowskiego, sądzę, iż należało zaprosić polskiego aktora i skorzystać z przekładu, wszak to polska publiczność jest chyba głównym adresatem festiwalu? Spośród solistów najbardziej przypadł mi do gustu specjalizujący się w repertuarze barokowym tenor Hugo Hymas, którego głos odznacza się znaczną giętkością, pozwalającą z niebywałą biegłością pokonywać efektowne ornamenty.

 

 

Z dobrej strony zaprezentował się kontratenor Paul-Antoine Bénis-Djian, zwłaszcza w obfitującej w ozdobne melizmaty arii The fife and all the harmony of war z towarzyszeniem bojowo brzmiących trąbek i kotłów, a także w utrzymanym w rytmie sarabandy duecie z basem Hark! Hark! Each tree, za partnera mając basa Tomása Krála, który zapisał się we wdzięcznej pamięci, kiedy przed z górą dwoma miesiącami wziął udział w koncertowym wykonaniu Dardanusa Jean-Philippe'a Rameau w ramach Festiwalu Opera rara.

 

 

Kwartet solistów dopełniał sopran Charlotte La Troppe w menuetowej arii Thou tun'st this world z akompaniamentem fletów i fagotu obbligato. Ze swojej strony zespół wokalno-instrumentalny le Poème Harmonique pod kierownictwem Vincenta Dumestre'a zadbał nie tylko o pełną stylowość wykonania, ale i o jego trzymającą w napięciu dramaturgię, dzięki czemu muzyka sprzed ponad trzech stuleci nadal budzić może żywe wzruszenia. W ramach bisów artyści pozostali przy Purcellu i zagrali i zaśpiewali fragment jego Muzyki żałobnej na śmierć królowej Marii Z. 860 oraz jeden z anthemów czyli anglikańskich hymnów.

                                                                    Lesław Czapliński