Przegląd nowości

Życie wyszło z morza, a taniec?...

Szczegóły

Opublikowano: środa, 30, kwiecień 2025 22:20

Niejednokrotnie ogólny ruch rozpada się na grupy tworzące rodzaj choreograficznych plam. Znaczące, że są boso, co zapoczątkowała Isadora Duncan, gorsząc tym miłośników klasycznego baletu o wiele bardziej niż muślinową przejrzystą tkaniną narzuconą na nagie ciało. Tancerze występują w białych strojach, wśród których dojrzeć można jednego z nagim torsem, a kilku z odsłoniętymi nogami, czy też balerinę w romantycznej paczce. W czwartym, finałowym ogniwie zostają oni skąpani w barwnym oświetleniu.

Drugą część, skomponowaną przez Jacka Przybyłowicza do muzyki Arvo Pärta, rozpoczyna i zamyka pas de deux dwóch balerin. Tancerze dwukrotnie też tworzą ze swych ciał figury geometryczne. To ogniwo widowiska posiada bowiem budowę łukową, wychodząc od i powracając do solowego utworu fortepianowego Dla Aliny.

W ruch sceniczny tym razem wplatane są figury klasycznego tańca: entrechats (uderzanie łydek o siebie), tour en l'air a więc podskoki z obrotami w powietrzu, arabesque czyli stanie na jednej nodze z drugą wyciągniętą do tyłu, podnoszenie partnerek, poruszanie się na puentach. Muzyczną ilustrację uzupełniają wydawane odgłosy westchnień czy okrzyki, a pomiędzy tańczących i dźwięki ukształtowane w stylistyce tintinnabuli wkracza tajemnicza postać w hełmie kosmonauty. Trzecie ogniwo tryptyku, opracowane pod względem choreografii przez angielskiego artystę Douglasa Lee, za muzyczny punkt wyjścia posiada Morze Claude'a Debussy'ego. 

• « poprz.
• nast. »