Przegląd nowości

Jak w Lipsku, w kościele św. Tomasza, przed 301 laty

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 26, kwiecień 2025 22:09

Zamiast tego mieliśmy do czynienia z następstwem luźnych numerów muzycznych, niekiedy wręcz z pietyzmem wycyzelowanych jak otwierający chór Herr, unser Herrscher, ale nie składających się w konsekwentną i spójną całość. Nie mówiąc o budowaniu przemyślanego napięcia, które powinny wnosić między innymi interwencje turby czyli tłumu przywoływanego w ustępach chóralnych.

Przy okazji dały znać o sobie niedostatki libretta, poświęcającego wiele drobiazgowej uwagi procesowi przed Piłatem, a dość pobieżnie przywołującego i ukazującego zdarzenia go poprzedzające i po nim następujące. W przypadku wybitnych wykonań prawdopodobnie nie zwraca się na to uwagi dzięki muzycznemu kształtowi, jaki ostatecznie nadał tekstowi Bach. W mojej pamięci wdzięcznie zapisał się przede wszystkim Reinoud Van Mechelen jako Ewangelista. Partia ta wymaga wysokiego tenora, we francuskiej klasyfikacji odpowiadającego hoaurlte-contre. I te wymogi spełniał belgijski śpiewak. 

A także oboista towarzyszący solistom: kontratenorowi w arii nr 7 Von den Stricken meiner Sündenoraz sopranowej nr 35 Zerfließe, mein Herze, in Fluten der Zähren. Przed moimi uszyma wciąż stawała jednak pulsująca życiem pamiętna interpretacja tego dzieła Marca Minkowskiego z jego zespołem les Musiciens du Louvre sprzed piętnastu lat na tym samym krakowskim festiwalu. A na kilka dni przed omawianym koncertem francuski dyrygent porywająco poprowadził Pasja wg św. Jana we Wrocławiu z tamtejszą Orkiestrą Barokową. W przypadku omawianego koncertu można było lepiej utożsamić się z męką Jezusa, gdyż tym razem pasja była również udziałem słuchaczy. 

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »