Przegląd nowości

„Mitridate, re di Ponto” Mozarta w Opéra de Montpellier

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 12, kwiecień 2025 00:52

W książeczce programowej Bastet wyjaśnia, że w jej ujęciu ten aspekt schodzi na drugi plan, a na pierwsze miejsce wysuwa się sfera intymna całej historii. Z przyjęciem takiej perspektywy idealnie współgra oszczędna - niemalże ascetyczna - i symboliczna, w dodatku ulegająca częstym przekształceniom, scenografia Tima Northama.

Jej głównym elementem są wznoszące się po obu stronach prawie pustej sceny schody, przesuwające się w poziomie, znikające lub wysuwające zza kulis. Przemieszczające się po nich postacie sprawiają wrażenie jakby znajdowały się w stanie ciągłego zagrożenia czy raczej fizycznej, ale przede wszystkim emocjonalnej destabilizacji. Niezwykle istotną rolę odgrywa fascynująca, a niekiedy wręcz hipnotyzująca reżyseria świetlna, subtelnie i poetycko prowadzona przez François Toureta.

Dominuje w niej zmieniający natężenie błękit, ale pojawiają się też różne odcienie fioletu i czerwieni. Ponadto zjawiskowo są wykorzystywane zagadkowe lustrzane odbicia, odbłyski i załamania światła, otrzymywane między innymi dzięki niespodziewanie opuszczanej zasłonie, delikatnie utkanej z migoczących świecidełek. Co istotne, ta ascetyczna wizja nabiera wymiaru uniwersalnego, pozwalając w dodatku koncentrować się na motywowanych uczuciami i pragnieniami działaniach bohaterów, które są przez reżyserkę imponująco precyzyjnie pod względem aktorskim ustawione.

• « poprz.
• nast. »