

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościEdgar z Ravenswoodu
Strona 3 z 4
Co okazało się atutem w scenie szaleństwa Il dolce suono, pod względem barwy idealnie współbrzmiąc z dźwiękami szklanej harmoniki, albowiem w Operze Śląskiej sięgnięto do pierwotnej wersji, w której została ona wprowadzona ze względu na panujące w czasach kompozytora przekonanie, że instrument ten przyprawia ludzi o pomieszanie zmysłów. Z uwagi na jego kruchość na ogół zastępowany bywa przez o wiele łatwiej dostępny flet, uwzględniony przez Donizettiego jako alternatywne rozwiązanie.
Głos artystki urzekał również w ustępach śpiewanych mezza voce i pianissimo. Jak zawsze niezawodnym okazał się Stanisław Kufluk w partii Henryka Ashtona, dostarczając solidnego oparcia partnerom we wspólnych duetach: z Łucją Il pallor funesto, orrendo z drugiego aktu oraz z Edgarem Asthon! Sì na początku następnego. Dobre wrażenie pozostawił po sobie występ Zbigniewa Wunscha w partii Rajmunda, zwłaszcza w recytatywie Ah! cessate quel contento poprzedzającym wejście Łucji w scenie obłędu.
Piotr Mazurek sprawną ręką pokierował orkiestrę Opery Śląskiej, przy czym z solowych ustępów instrumentalnych, oprócz wspomnianej szklanej harmoniki z grającą na niej Christianą Schönfeldinger, artystką z Wiednia, warto wymienić należące do harfy wprowadzenie w klimat romantycznej sceny schadzki Łucji z Edgarem, które usłyszeliśmy w wykonaniu Jarosławy Niklajewej. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||