Przegląd nowości

Marat i jego sobowtór

Szczegóły

Opublikowano: środa, 02, kwiecień 2025 12:03

Symbolem ustanowienia w przytułku wolności jest objęcie przez jedną z pacjentek roli Marianny z trójkolorową flagą. Po oderwaniu od niebieskiego pasma dwóch pozostałych staje się ona polską biało-czerwoną, zanim białe płótno nie posłuży do opatrzenia rany Maratowi. Konrad Dworakowski, autor inscenizacji w Teatrze Groteska położył nacisk na stronę widowiskową.

Rodzaj dystansu wobec rozgrywających się wypadków tworzy wspomniane w tytule przydanie aktorowi odtwarzającemu Marata wspomnianego sobowtóra w formie lalki, co zgodnie z estetyką Brechta nie pozwala na pełną identyfikację z postacią, lecz przypomina, że to tylko sceniczna fikcja. I za Andrzejem Lederem można dojść do wniosku, że i oglądana rewolucja jest „prześniona“.

Niewątpliwie trudności nastręcza ukazanie psychicznie chorych, ich natręctw i niekontrolowanych zachowań, aby nie zostało to uznane za uleganie stygmatyzującym stereotypom. Najlepiej poradził sobie z tym Paweł Kuźma jako Wywoływacz, łączący charakterystyczność z wyrazistością, a jednocześnie nie ulegając przerysowaniu. Pomysłowym było też powierzenie ról zakonnic mężczyznom niczym w Mniszkach Eduarda Maneta. Na koniec jedna uwaga natury technicznej: jako frankofila raziła mnie wymowa nazwiska zabójczyni Marata z angielska jako „kordej“, podczas gdy poprawną jest „korde“.

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »