Przegląd nowości

To jest opera w zupełnie starym stylu

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 25, marzec 2025 22:32

Jednocześnie za pomocą odpowiednio dobieranych temp kształtował sceniczną akcję i sytuacyjny komizm. Występujący w roli Nemorina Krzysztof Lachman to lekki tenor typu di grazia, który operował nim właśnie z dużym wdziękiem i właściwą dla belcanta płynnością frazy w otwierającej kawatynie Quanto è bella, quanto è cara czy dostarczając kantylenowego tła dla parlanda Belcore w ich duecie Venti scudi.

Może jedynie pewną nieśmiałość wyczuwało się jeszcze w słynnym romansie Una furtiva lagrima. Ale trudno się dziwić, skoro Krzysztof Lachman jest krakowianinem, ale studia wokalne ukończył właśnie w Łodzi w czerwcu ubiegłego roku, a więc jest śpiewakiem bardzo młodym, a na scenie tym bardziej wiarygodnym, że prawdopodobnie w wieku odtwarzanej postaci.

Artysta zdaje się specjalizować w operach Mozarta (Marcjusz w Mitrydatesie, królu Pontu) oraz wczesnoromantycznym repertuarze włoskim (tytułowa rola w Aurelianie w Palmirze Rossiniego). Tę samą łódzką uczelnię, tyle że kilkanaście lat wcześniej ukończyła Aleksandra Borkiewicz-Cłapińska występująca jako Adina. Może się pochwalić dobrze opanowaną techniką kolaraturową, umiejętkością śpiewu legato w duecie z Dulcamarą Quanto amore! Ed io, spietata, nieco do życzenia pozostawia natomiast sama barwa głosu, a dopracowania wymagają wysokie tony w tessyturze tej partii. 

• « poprz.
• nast. »