Przegląd nowości

„Moc przeznaczenia” Verdiego w Opéra de Lyon

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 22, marzec 2025 05:37

I tylko trudno zrozumieć, dlaczego zarówno owe kobiety, jak i Leonora, a także jej pokojówka Curra, noszą na głowie królicze uszy, jakby należące do akcesoriów króliczego stroju z Playboya. Niepasujące do ogólnej atmosfery rozbawienie przynosi też widok Leonory i Don Alvaro uciekających z rezydencji Calatravy w wózku górniczym.

W akcie drugim gigantyczna scenografia odwołuje się wyraźnie do bardzo ważnego w kulturze meksykańskiej święta Dia de Muertos, które czci i honoruje zmarłych. To dlatego kolumny oberży w wiosce Hornachuelos są zbudowane z czaszek, a na ścianach widnieją sceny przedstawiające okaleczone i krwawiące ciała zmarłych, egzekucje i inne okropności wojny. Następnie oberża ta sprawnie przekształca się w klasztor, w którym przebrana za mężczyznę Leonora szuka schronienia.

Zarówno jednak w tym obrazie, jak i w dalszych odsłonach razi niekonsekwencja w zakresie strojów (Teresa Vergho), albowiem utrzymane w średniowiecznej stylistyce ubiory chórzystów zaskakująco kontrastują ze współczesnymi kostiumami solistów. Ten pozbawiony wizualnej atrakcyjności i ponury wystrój dwóch pierwszych aktów różni się klimatem od bardziej barwnego aktu trzeciego, w którym Mondtag pokazuje nam jakiś zorganizowany w dawnym teatrze szpital polowy z pełniącym funkcję sali operacyjnej namiotem, gdzie zostaje ocalone życie rannego Alvaro.

• « poprz.
• nast. »