Przegląd nowości

Spartakus czy Krassus?

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 20, marzec 2025 20:38

Ta ostatnia, jak na balerinę, wyróżnia się wysokim wzrostem oraz bardzo szczupłą, wręcz wiotką sylwetką. Pas de deux pierwszej pary z efektownym podnoszeniem partnerki i jednoczesnym zastyganiem w malowniczych pozach, drugiej natomiast posiadało więcej cech charakterystycznych, polegających między innymi na niemal akrobatycznym przerzucaniu baletnicy. Także połączeni w pary koryfeje otrzymali odpowiedzialne zadania, niewiele ustępujące tym przeznaczonym dla solistów.

Z kolei corps de ballet dostarczał malowniczego i rodzajowego tła, zwłaszcza w przypadku groźnego zastępu legionistów. W epizodycznej roli Gladiatora poległego w bratobójczej walce z ręki Spartakusa, co doprowadziło do wewnętrznej przemiany tego drugiego z niewolnika w mściciela i dało asumpt do zbrojnego wystąpienia, pojawił się Douglas de Oliveira Ferreira, w drugiej obsadzie wymieniający się partiami z Pecetto.

Choreografia Roberta Balogha nawiązuje do układu Jurija Grigorowicza przygotowanego na potrzeby wystawienia w moskiewskim teatrze Bolszoj w 1968 roku, w dwanaście lat po prapremierze w leningradzkim Teatrze im. Kirowa. A zatem dość ściśle osadzona jest w tradycyjnym kanonie klasycznego baletu. Dużą urodą plastyczną odznacza się finałowa apoteoza męczeństwa Spartakusa na krzyżu jako ofiary w imię wyzwolenia ciemiężonych, co czyni z niego świeckiego zbawiciela wszelkich uciśnionych na przestrzeni dziejów.

• « poprz.
• nast. »