Przegląd nowości

„Eugeniusz Oniegin” Czajkowskiego w Opéra national de Lorraine w Nancy

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 04, marzec 2025 23:45

Ujmuje ona siłą oddziaływania i poruszającym klimatem, osiągniętym prostymi, ale jakże teatralnie skutecznymi środkami, bez uciekania się do niczego oryginalnego nie wnoszących transpozycji czy nagminnie nadużywanych projekcji wideo, wręcz obsesyjnie ostatnio stosowanych przez pozbawionych inspiracji reżyserów.

Wizja Chavaza zręcznie oscyluje na granicy realizmu i symboliki, nabierając w ten sposób uniwersalnego wydźwięku, w czym duży udział mają scenografka Amber Vandenhoeck, kostiumolożka Sanne Oostervink oraz zjawiskowo sterujący oświetleniem Eloi Gianini.

W dwóch pierwszych aktach mamy jeszcze do czynienia z plastycznym, wszak dyskretnym i pozbawionym czasowych odniesień ilustrowaniem domostwa na rosyjskiej prowincji, z zielonymi pagórkami, ławką i widoczną w oddali werandą. Wszakże w akcie trzecim scena niespodziewanie pustoszeje, jakby symbolizując utratę niewinnego i beztroskiego dzieciństwa. Jej głębię całkowicie wypełnia zwisająca z góry zasłona, na tle której snuje się w półmroku mgła, wprowadzająca pełen zadumy i rozmarzenia nastrój. W tej pustej przestrzeni rozgrywa się słynna scena pisania listu, w którym Tatiana wyznaje Onieginowi swoją pierwszą, bezgraniczną i dziewczęcą miłość.

• « poprz.
• nast. »