Przegląd nowości
Sängerleben albo Doświadczenie i rutyna – Opera Rara 2025
- Szczegóły
- Opublikowano: niedziela, 02, marzec 2025 20:54
Tegoroczny festiwal Opera Rara zwieńczył recital Bernadette Bartos i Matthiasa Goerne (24 lutego w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie). Nie myli Państwa wzrok. W takiej właśnie kolejności. To austriacka pianistka, związana z salzburskim Mozarteum, działająca jako akompaniatorka i korepetytorka śpiewaków.
I to ona przede wszystkim wnosiła do tego występu ożywienie, budując od fortepianu muzyczną dramaturgię prezentowanych pieśni, a przy tym nie zaniedbując czynnika narracyjnego, niejednokrotnie odwołującego się do efektów dźwiękonaśladowczych jak figuracje imitujące wrzawę czynioną przez różne instrumenty weselnej kapeli w Das ist ein Flöten und Geigen, czy obsesyjnie powracające akordy, niczym memento mori, w Ich hab' im Traum geweinet w związku z wizją śmierci ukochanej osoby.
A na koniec Dichterliebe op. 48 Roberta Schumanna zabrzmiało rozbudowane instrumentalne postludium. Matthias Goerne, niemiecki baryton, to doświadczony śpiewak, które swe życie artystyczne w znacznym stopniu związał z wykonawstwem repertuaru pieśniarskiego. Po jakimś czasie wyczerpał się jednak zasób pozostających do jego dyspozycji środków interpretacyjnych, a wydobywających znaczenie poetyckich treści poprzez modulowanie tembru głosu, od matowego i ściszonego w pierwszych pieśniach Schumannowskiego cyklu po operowanie pełnym wolumenem w dalszych.
Zwłaszcza na początku artysta nie starał się olśnić słuchaczy urodą swego głosu, lecz skupił się głównie na poetyckim przekazie zawartym w Lyrisches Intermezzo Heinricha Heinego, stanowiącym literacką podstawę Dichtetliebe.
Z czasem coraz bardziej w śpiew wkradała się rutyna, bo mieliśmy nie tylko do czynienia z Miłością poety, ale i mogliśmy prześledzić "Życie śpiewaka", który na przestrzeni swej artystycznej kariery nabiera doświadczenia pozwalającego panować nad zmieniającym się głosem, między innymi za sprawą doboru odpowiedniego dlań repertuaru, ale także odwołującego się często do raz wypróbowanych efektów, co pozbawia jego sztukę naturalności, spontaniczności i szczerości wyrazu.
Wieczór w znacznej mierze stał pod znakiem wspomnianego romantycznego poety, skoro do jego wierszy powstały także Cztery pieśni z opusu 32 Johannesa Brahmsa. Program uzupełniły tegoż kompozytora Pieśni i śpiewy z tego samego opusu, tym razem do wierszy Georga Friedricha Daumera i Augusta von Platena.
Lesław Czapliński