Przegląd nowości

Nieszczęście na polowaniu

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 02, marzec 2025 11:30

W finale bogini wydaje głośne, wysokie tony rozpaczy i dlatego możemy wybaczyć jej ostrość brzmienia mezzosopranu. Baryton Adonisa w interpretacji Adama Dobka jest w pełni zadowalający. Oszczędna ale sensowna reżyseria Pii Partum wyszlachetniła ten krótki, poetycki spektakl, choć paradowanie chóru z całkiem współczesnymi dubeltówkami może nieco drażnić nasze ekologiczne oko. Niewielkie zastrzeżenia można mieć do oprawy wizualnej.

Ładnie sprawdziła się „tapeta" ukazująca fragment twarzy słynnej Wenus Botticellego, który przez cały spektakl nie wybiega poza szarość i biel. Dopiero w finale, gdy tragedia kochanków staje się oczywista, ta piękna twarz Renesansu nabiera ciepłych, naturalnych barw. Intrygującym pomysłem są przesuwające się samoistnie archetypiczne drzewa w formie czarnych brył. 

Jednak można mieć zastrzeżenia do animacji wideo pokazującej ptaki zrywające się do lotu podczas polowania. I jeszcze dziwniejsze się staje, że są to wszystko, do znudzenia zapętlone i wciąż powtarzane, te same gołębie. Za reżyserię świateł oraz projekcje odpowiadały wspólnie scenografka Karolina Fandrejewska i Pia Partum. Ciekawe, czy król brytyjski, któremu zaserwowano takie widowisko ze smutym zakończeniem, czuł się wystarczająco „rozerwany"?

                                                                     Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »