Przegląd nowości

Ludzie listy piszą...

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 03, marzec 2025 06:54

Z kilkudziesięciu listów moich czytelników przytaczam dziś fragmenty dwóch, jakże zbieżnych z moimi odczuciami i poglądami, okraszonymi akceptacją wobec moich usiłowań. Pisze do mnie Pani Maria Żyłka-Kędzior z Rzeszowa: „Nie znałam osobiście pana Bogusława Kaczyńskiego, jedynie z ekranu telewizora, ale zawsze czekałam, co i kiedy ukaże się w telewizji z jego osobą. Jak on nam widzom te treści programowe przekazywał. Bo był pod każdym względem profesjonalistą, eleganckim, miłym i sympatycznym człowiekiem, a jaka piękna była jego mowa, spokojna, wyraźna, pełna zaangażowania muzycznego. A teraz, jak Pan sam pisze, od chwili odejścia pana Bogusława nikt w telewizji go nie zastąpił i brak takich programów z muzyką poważną, operą, baletem. Jak można po śmierci atakować takiego człowieka – nie mogę sobie tego w głowie poukładać.

Pisząc ten list do Pana pragnę podziękować za te piękne „Listy do nieżyjących”. Czytam je po kilka razy bo są tak piękne… Naprawdę ma Pan niesamowity dar do przelewania pięknych myśli na papier”.

A teraz kilka słów od Pani Aleksandry Chwalisz z ziemi Wielkopolskiej, dla której poznański Teatr Wielki był do niedawna symbolem narodowej kultury.

„Zwracam się do Pana z prośbą o wyjaśnienie wątpliwości z jakimi się zmagam po piątkowym obejrzeniu opery Jawnuta Stanisława Moniuszki… Wątpliwości moje dotyczą tego, czy i w jakim stopniu można, realizując dzieło mistrza… odbiegać od zamysłu autorów libretta... Tymczasem powitała mnie ponura sceneria od razu przywodząca na myśl Oświęcim, do tego kostiumy i rekwizyty, jak wyjęte ze śmietnika.

Wiadomo, że Romowie byli szczególnie niszczeni przez hitlerowskich oprawców i powinno się ten fakt upamiętniać, ale czy Moniuszko mógł to przewidzieć w najczarniejszych snach?... Nijak nie mogę pogodzić np. utworu Wesół i szczęśliwy… z atmosferą grozy wiejącą ze sceny… To już nie niechęć czy wrogość w stosunku do Romów, ale ślepa nienawiść. Pani Ilaria Lanzino jest zadowolona ze swej reżyserskiej pracy, (czytam w programie), ale widz – odbiorca, niekoniecznie. Podobne odczucia miały koleżanki i koledzy z UTW w Grodzisku Wlkp. z którymi wybrałam się na to przedstawienie”.

Droga Pani Aleksandro, drodzy operomani z Grodziska! Jedynym wytłumaczeniem opisywanej przez Was sprawy stanowi fakt, że Ilaria Lanzino jest tylko byłą chórzystką z Wiednia, a od ośmiu lat obecna dyrektorka Poznańskiej Opery na wielu sprawach po prostu się nie zna i dotąd nie poczyniła żadnych postępów mimo, że startuje właśnie w konkursie na… dyrektora Opery Narodowej. 

• « poprz.
• nast. »