Przegląd nowości

Komu bije Witkacy?

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 06, luty 2025 21:02

W kategoriach teatralnych praca nad przedstawieniem, sposób odczytania tekstu autorskiego, wyodrębnienie punktów kulminacyjnych, wizja całości i połącznie trzyaktowej sztuki w jeden ciąg, to był przykład absolutnego, najwyższego profesjonalizmu. Niezwykle sprawne działania reżysera nie mogły oczywiście ukryć faktu, że na scenie występują amatorzy, naturszczycy, którzy nie przeszli podstawowej edukacji aktorskiej, mają niewielkie problemy z dykcją (choć i zawodowym aktorom coraz częściej się to przytrafia), nie zawsze wytrzymują długie podawanie tekstu w ciągnących się monologach, niezbyt umiejętnie tuszują problemy pamięciowe, wreszcie zbyt grubymi nićmi szyją zróżnicowanie charakterystyk odgrywanych postaci.

Pan domu, czyli dworku, Stanisław Malicki jako Dyapanazy Nibek, który zgodnie z życzeniem Witkacego ubrany powinien być tabaczkowo z czarną, żałobną przepaską i dalej: brunet, silnie siwawy, broda ogolona, wąsy– występował w czarnym fraczku – i dobrze. Pokazał postać nieco rozkojarzonego ojca, tolerancyjnego wobec jawnej niewierności żony, spolegliwego zarządcę majątku, opiekuńczego ojca wpadającego niekiedy we wściekłość i walącego pięścią w stół.

Powinien popracować nad dykcją. Jego zmarłą małżonkę, a więc Widmo Anastazji, kreowała chyba najbardziej teatralnie wyrobiona Julia Kwiatkowska (w myśl Witkacowskich przykazań bardzo ładna blondynka o ciemnych oczach). Córki Zosia i Amelka (12-13 lat) Aleksandra Tomasik i Julia Bokacka, dobrze zagrały dojrzewające panienki, zwłaszcza regularnie śmiejące się dziewczyńsko. Trudną rolę miał kuzyn gospodarza i poeta Jęzory Pasiukowski lat 28, ale w wykonaniu Jakuba Stańczaka potrafił tchnąć w postać trochę artystowskiej pychy.

• « poprz.
• nast. »