Przegląd nowości

Muzyka z programowymi podtekstami

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 26, styczeń 2025 20:08

Wiele ustępów tego utworu budziło instynktowne skojarzenia z klimatem bliżej nieokreślonej, pozbawionej programowych odniesień ilustracyjności, która z powodzeniem mogłaby zostać wykorzystana w oprawie muzycznej do filmu (Wajnberg był autorem takowej do Lecą żurawie Micheila Kalatoziszwilego).

Pisaniem na potrzeby kina zajmował się Erich Wolfgang Korngold, gdy znalazł się na wychodźstwie w Stanach Zjednoczonych (nie potrafił odnaleźć się tam i pójść na tego rodzaju artystyczny kompromis inny imigrant polityczny z pogrążonej w wojnie Europy, a mianowicie przywołany już Bela Bartók). W latach 40. powrócił do ambitniejszej muzyki absolutnej. Do niej należy Serenada symfoniczna op. 39.

Szczególnie efektowne jest intermezzo oznaczone jako Allegro molto, operujące pizzicatową artykulacją poza krótkim trio po środku. Największą intensywnością wyrazu wyróżnia się natomiast Lento religioso, w którym gra Sinfonietty Cracovii pod batutą Simakova odznaczała się wyjątkowym skupieniem przejawiającym się w głęboko nasyconym dźwięku. Z kolei finałowe Allegro con fuoco charakteryzuje się kunsztownie pomyślanym kontrapunktem, co w pełni wydobył dyrygent. Był to interesujący wieczór zarówno pod względem repertuarowym, poza Lutosławskim ogniskując się wokół utworów mało znanych, jak i wykonawczym.

                                                                             Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »