Przegląd nowości

W barze „Pod Starym Zamkiem“ – Boska Komedia 2024

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 15, grudzień 2024 14:19

Wszakże najlepsza nawet kopia nigdy nie dorówna i nie zastąpi oryginału. Po przerwie akcja częściowo przenosi się na widownię. Na początku przywołanej sceny Stuhr pojawia się z tyłu niej i wciela w kibica z kijem bejsbolowym, który dodaje sobie animuszu podniesionym głosem, ale stopniowo spuszcza z tonu, gdy orientuje, na co się naraża (między innymi skrywa się między rzędami).

I wtedy przechodzi do bardziej subtelnych środków. Nie tylko bawi, ale budzi współczucie i wzrusza. Może dlatego, że staje się wreszcie sobą. Porczyk jako Rejent stanowi poniekąd jego negatyw, dzięki czemu wywiera znaczne wrażenie.

Skądinąd wydaje się młodszym od swego scenicznego syna Wacława (Filip Lipiecki). W przypadku tego ostatniego zabrakło mu młodzieńczego wdzięku, a i zwinności, skoro zdecydowano się poprowadzić tę postać na podobieństwo figury z commedii dell'arte, a więc wykonującej zadania z pogranicza akrobatyki.Wspomniana scena życzliwie usposabia do całego przedsięwzięcia i w takim nastroju już się pozostaje do końca. Na finałowe wezwanie do zgody następuje taneczna zabawa (chor. i ruch sceniczny: Ewelina Adamczyk-Porczyk), częsta w tradycji polskiego teatru (Wyspiański, Konwicki), w związku z czym znajduje w pełni uzasadnienie pomysł przeniesienia akcji do nocnego lokalu.

                                                                     Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »