Przegląd nowości

Lata trzydzieste w pętli czasu – Boska Komedia 2024

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 13, grudzień 2024 18:19

Przez większą część swego trwania przedstawienie toczy się na dwóch planach: z aktorami mniej lub bardziej widocznymi lub ukrytymi w mobilnych dekoracjach (Fabien Lede), z których za sprawą towarzyszących i widocznych kamerzystów ich zbliżenia transmitowane są na znajdujący się powyżej ogromny ekran. Od czasu do czasu obrazy te ulegają dodatkowej multiplikacji na boczne ekrany.

Do pewnego stopnia  można to uznać za rodzaj perwersji, iż grany na żywo spektakl w znacznej mierze ogląda się w formie przekazu filmowego. Dwie jego części są do pewnego stopnia swoim symetrycznym odwróceniem. Pod koniec pierwszej rozmowie Heisenberga i Pauliego towarzyszą czarno-białe ujęcia negatywowe pozostałych postaci oglądających koniunkcję Ziemi, Urana i Słońca.

Na początku drugiej rozmowie Irène i Patricka towarzyszą ich barwne ujęcia negatywowe. Zarazem sytuacje z niej stanowią powtórzenie niektórych z pierwszej, a całość zamyka wizja baleriny Loïe Fuller i jej serpentynowego tańca z drapowaną w jego trakcie szatą, czego zapowiedź pojawia się bezpośrednio przed przerwą, co wzmacnia przywołany w tytule efekt zapętlenia, z którego nie ma wyjścia. Dominuje w niej oniryczny klimat, między innymi za sprawą ilustracji muzycznej. Akcja natomiast ulega stopniowej dezintegracji (kiedy Heisenberg popada w odurzenie eterem), tak że w pewnym momencie można nawet sądzić, iż zakończenie spektaklu pozostawiono widzom, kiedy rozpoczną oklaski. Po raz kolejny zauważam prawidłowość polegającą na tym, że ostatnio przedstawieniami rządzi charakterystyczny rytm. 

• « poprz.
• nast. »