Przegląd nowości

Jesienne radości

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 18, listopad 2024 06:18

Przed laty taki honor spotkał pewną hałaśliwą śpiewaczkę i reżyserkę, która dowiedziawszy się, że jest doktorem (i to honoris causa), postanowiła otworzyć przychodnię sądząc, że ma to coś wspólnego z medycyną. Moje wieloletnie doświadczenie podpowiada, że tancerki są jednak bardziej inteligentne.

Podobno recenzentem doktoratu Wycichowskiej była Aleksandra Dziurosz (też prof. dr hab.) – ta sama, która postulowała zakaz pisania felietonów przeze mnie, bo rzekomo lekceważę kobiety, co wyśmiała w swym oświadczeniu Etyka Mediów.

Kilka dni temu prezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej zawiadomił mnie, że 19 listopada na Uniwersytecie Adama Mickiewicza odbędzie się uroczystość wręczenia mi statuetki „Dziennikarskie Koziołki” za te właśnie felietony, co uczyni właśnie to Stowarzyszenie i Wydział Dziennikarstwa UAM. Tak więc mamy z Wycichowską – tout proporcion gardé – dobrą passę…

Mnie dodatkowo zaskoczył znany warszawski samorządowiec Andrzej Golimont, wieloletni członek Rady miasta stołecznego Warszawy, dziennikarz, publicysta i działacz społeczny. Od lat wnikliwie obserwując, co się w Polsce dzieje zauważył, że mija właśnie 55 lat mojej pracy zawodowej. Opublikował więc tekst, który nieskromnie tutaj przytoczę, co spowodowało napływ niekończących się gratulacji, życzeń i pozdrowień. Oto co napisał: 

„Gdyby Pan Bóg nie stworzył Pietrasa trzeba by Go było wymyślić. To chyba jedyny na świecie człowiek, który RÓWNOCZEŚNIE kierował trzema najistotniejszymi w kraju scenami operowymi. I to jak kierował.

Sławek ma tę cechę, że czego się nie dotknie zmienia w Sztukę. Łączy rzeczy – wydawałoby się – niepołączalne. Uwielbienie publiczności z artyzmem najwyższej próby.

A do tego jest mistrzem anegdoty. Fantastycznym kompanem biesiad, a gdy trzeba wypróbowanym Przyjacielem, który z drugiego końca Polski przyjedzie potrzymać za rękę.

Kto zna Sławka nie wierzy w żadne 55. Przecież On wciąż jest dwudziestolatkiem!"

I jak tu inaczej – jak jesienne radości – nazwać to, co usiłowałem zawrzeć w dzisiejszym felietonie!

                                                                          Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »