Przegląd nowości

Wokulski z Gdyni do Rzeszowa

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 03, listopad 2024 19:05

Uwypukliło natomiast skomplikowaną plątaninę charakterów i ich dążeń dzięki wstawieniu pomiędzy dialogi piosenek ułożonych przez Rafała Dziwisza. Gdy się próbuje uzasadnić sens poszczególnych arii w operze używa się formuły – gdy nie starcza słów, resztę dopowiada śpiew. Podobnie stało się z Lalką jako musicalem ułożonym przez Piotra Dziubka.

Takie piosenki jak „Wokulski – wariat” na otwarcie spektaklu, czy „Trzy kwadranse” na jego zakończenie, a także kilka innych songów wewnątrz widowiska nie tyle popycha ogólnie znaną akcję do przodu, ile pomaga wczuć się w atmosferę nakładających się konfliktowych sytuacji, aż do nieudanej próby samobójstwa w finale.

Warto również zwrócić uwagę na podbudowanie zbiorowych scen muzycznych dosyć precyzyjnie ustawionymi tańcami (choreografia Jarosław Staniek). Być może wymowa poszczególnych losów i decyzji bohaterów Lalki w wydaniu estradowym wyostrza oceny działań głównych postaci – Wokulski (gra go Robert Żurek) wypada tutaj jako zimny stal ker, zaś Izabela Łęcka (Paulina Sobiś-Majchrzak) jako ofiara. Wbrew konwencjonalnej logice powieściowej kluczowe sceny poparte muzyką dają jednak odbiorcom większą dawkę emocji. A w efekcie licealiści opuszczający przedstawienie szczerze przyznają, że skrzętnie omijaną lekturę obowiązkową jednak z chęcią przeczytaliby. Kto wie, czy to nie najważniejszy sukces kulturotwórczy spektaklu, z ogromną energią i poświęceniem całego zespołu zagranego na teatralnej scenie. Jak łatwo uzasadnić wyższość muzyki nad czystym słowem. Ono wymaga rozumienia, ona wspiera się uczuciami.

                                                                              Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »