Przegląd nowości

Na szkle malowane, które rozprysło się na drobne odłamki

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 01, październik 2024 21:34

Alaksandr Chumała wyrasta na rasowego interpretatora muzyki Karola Szymanowskiego jak przystało na dyrektora artystycznego Filharmonii jego imienia. A zwłaszcza jego Harnasiów op. 55. W finałowym napadzie Harnasiów i porwaniu Młodej wydobył z partytury Szymanowskiego nieomal sonoryzujące efekty artykulacyjne w grupie instrumentów dętych drewnianych czy głosów chóru zlewających się w zakończeniu nieomal w klaster.

Dzięki właściwemu wyważeniu odpowiednich proporcji brzmieniowych i dynamicznych pomiędzy poszczególnymi grupami instrumentów nawet forte fortissimo nie przybierało hałaśliwego odcienia. Kształtowaniu dramaturgii i napięcia służyły crescenda, zwłaszcza sekcji perkusyjnej. Partia tenorowa jakby napisana została z myślą o Andrzeju Lampercie, jej tessytura idealnie przylega bowiem do jego głosu.

A wokalnemu epilogowi artysta nadał do pewnego stopnia belcantowe zabarwienie. Orkiestra pod batutą Chumały mieniła się wieloma barwami. Dlatego sądzę, że lepiej korespondowałoby jako uzupełnienie programu zestawienie tego dzieła z Cudownym mandarynem Beli Bartóka, także określonym gatunkowo jako balet-pantomima i wykorzystującym udział chóru, a ponadto w równym stopniu stanowiącym istną feerię dźwiękowej kolorystyki. Można też było wziąć pod uwagę pełną wersję z chórem Ognistego ptaka Igora Strawińskiego dzielącego z wymienionymi utworami ostatnią z wymienionych cech. Wtedy inauguracja w pełni byłaby na miarę rozpoczętego w ten sposób 80 sezonu koncertowego Filharmonii Krakowskiej.

                                                                      Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »