Przegląd nowości

Malicki klasycznie

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 21, lipiec 2024 19:52

Jedyną większą formą umieszczoną w koncercie był Richarda Addinsella Warsaw Concerto. Była to rzecz skomponowana dla filmu, ale opierająca się na wymogach pianistycznego stylu Sergiusza Rachmaninowa. Poza tym były już tylko fragmenty np. Pór roku Vivaldiego, czy muzyki do Peer Gynta Griega, czy dwie arie z oper Pucciniego, a także coś z Czajkowskiego. Pojawiły się tanga Piazzoli, a nawet urywki popularnych pieśni czy tańców przerobione w rytmie walca, co jest specjalnością Waldemara Malickiego.

Z kolei Małgorzata Krzyżanowicz pojawiała się jako przerywnik z wiolonczelą, za każdym razem w innej, efektownej sukni, ale z niezbyt odpowiednią do takiego recitalu fryzurą, bo długie rozpuszczone włosy wchodziły jej pod struny instrumentu. Rzecz jednak miała przede wszystkim imponować wizualnie, a nie brzmieniowo, chociaż popisała się również Preludlium z I Suity solo Bacha.

Tym razem akompaniament dorobił do tego Mistrz Malicki. Prześmieszna feeria pomysłów muzyczno-satyrycznych pojawiła się na zakończenie, gdy para pianistów Malicki-Krzyżanowicz zagrała na cztery ręce potpourri popularnych klasycznych utworów jak II Rapsodia Węgierska Liszta czy Karnawał Zwierząt Camille'a Saint-Saënsa. Autor opracowania nie wymieniał po kolei swoich inspiracji. To było wspaniałym, żywiołowym bisem, wesołym, lekkim, skocznym, zachęcającym do zabawy i oklasków. Te były jak najbardziej zasłużone. Brawo Mistrzu i Małgorzato!

                                                                   Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »