Przegląd nowości

Jadwiga, co chciała Niemca – XX Festiwal Muzyki Polskiej 2024

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 23, lipiec 2024 21:53

W wersji estradowej pominięto mówione dialogi, ale pozostały melodramaty czyli recytacje na tle orkiestrowego akompaniamentu, którym śpiewaczka przydała retorycznej wzniosłości. W duetach z Wilhelmem, ponad miłość do którego Jadwiga postawi obowiązki związane z królewską godnością, partnerował jej Stanisław Napierała, cztery lata temu wykonujący ważną partię Jana z Tenczyna, wojewody krakowskiego.

Z kolei w duecie z Ziemowitem wystąpił obok niego Damian Domarecki, obiecujący młody tenor, rozwój którego obserwuję od pewnego czasu z baczną uwagą. Już w czasach Kurpińskiego Krzyżacy stanowili ucieleśnienie odwiecznego wroga. A zatem w arii di furore (gniewu) wielkiego mistrza Konrada dosłuchać się można, że wzorem dla kompozytora pozostawał demoniczny Pizarro z Beethovenowskiej wówczas jeszcze Leonory.

Z kolei dalekie reminiscencje Come un scoglio Mozartowskiej Fiordiligi w zakresie rozległych przeskoków interwałowych pobrzmiewają w arii Jagiełły, zwycięskiego pretendenta do ręki Jadwigi. Wcielił się w niego litewski baryton Regimantas Gabšys. Natomiast wkładem nominalnej ojczyzny operowej bohaterki, faktycznie pochodzącej bowiem z francuskiego rodu Anjou, było powierzenie poprowadzenia całości, a więc solistów, Chóru Filharmonii Krakowskiej i Sinfonietty Cracovii węgierskiej dyrygentce Ilonie Dobszay-Meskó. Soliści wystąpili w kostiumach Jerzego Basiury stylizowanych na historyczne, a Edyta Piasecka w purpurowym płaszczu narzuconym na czarną suknię, po przerwie zamienioną na zieloną.

                                                                   Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »