Przegląd nowości

„Don Giovanni” w Operze w Bytomiu

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 18, czerwiec 2024 07:01

W Bytomiu, jak w Pradze! Śląscy melomani przyjęli Don Giovanniego Wolfganga Amadeusa Mozarta z podobnym entuzjazmem, jak uczyniła to publiczność w stolicy Czech w czasie prapremiery opery Mozarta 29 października 1767. Jak można wyczytać w źródłach Wolfgang Amadeusz Mozart miał słabość do Pragi, a Praga kochała Mozarta.

Kompozytor spędził kilka miesięcy w gościnie w willi Bertramka u Františka Duška i jego żony Józefy, cenionej śpiewaczki czeskiej. To tu powstała ostateczna wersja partytury Don Giovanniego, a później w tym cichym zakątku mieściło się muzeum Mozarta. W Pradze z podobnym entuzjazmem powitano skomponowaną w 1786 roku operę Wesele Figara. Można zgodzić się z twierdzeniem, ze „nigdzie indziej jego muzyka nie spotyka się z większym zrozumieniem”. Tak właśnie pisały osiemnastowieczne gazety o praskich koncertach Mozarta. 

Towarzyszący wystawieniu Don Giovanniego w Bytomiu program drukowany zawiera wiele innych informacji o losach tej opery, także tych, które dotyczą bezpośrednio Teatru w Bytomiu. Kolejni jego dyrektorzy artystyczni, począwszy od Bolesława Fotygo-Folańskiego darzyli Kompozytora szczególnym uznaniem i dbali o wzbogacenie repertuaru operowego o jego dzieła. Zwłaszcza Włodzimierz Ormicki (1905-1974), pełniąc funkcję kierownika artystycznego Opery Śląskiej w latach 1953 do 1963, wprowadzał systematycznie opery W.A. Mozarta na scenę bytomską; Czarodziejski flet (1954), Uprowadzenie z seraju (1956), Cosi fan tutte (1956/1957), Wesele Figara (1959). W 1965 roku, gdy dyrektorem artystycznym Opery Śląskiej był Napoleon Siess (1931-1986), do tamtych dzieł dołączyła opera Don Giovanni. Warto podkreślić, że wystawieniu dzieł Mozarta w Bytomiu zawsze zapewniano znakomitych reżyserów, scenografów i wykonawców.  

• « poprz.
• nast. »