Przegląd nowości

Walizka pełna wspomnień albo Przerwany lot kopciuszka z Powiśla

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 08, czerwiec 2024 20:46

W trakcie przedstawienia w krakowskim Teatrze Variété zastanawiałem się, na ile bardzo wyraziste środki aktorskie Garstki stanowiły formę stylizacji związanej z wyborem scenicznego pierwowzoru? Dość minoderyjną manierą zachowania Elżbiety Czyżewskiej? Pamiętam z dzieciństwa parodię Barbary Rylskiej sposobu prowadzenia przez koleżankę koncertów na festiwalu piosenki w Sopocie w 1964 roku.

I właśnie piosenki w opracowaniu Urszuli Borkowskiej w znacznym stopniu wypełniają i budują dramaturgię monodramu na aktorkę solo, osnutego przez Magdalenę Małecką-Wippich na wątkach biografii tej artystki, a jej wykonawczyni za pomocą charakteryzacji w pełni przywołuje jej wizerunek (kostiumy Agaty Wirtek, w tym charakterystyczny biały kożuszek z filmu Andrzeja Wajdy Wszystko na sprzedaż).

Głównie artystyczny, za mało miejsca poświęcono natomiast jej życiu prywatnemu, zwłaszcza dramatycznym chwilom na wychodźstwie. Momentami spektakl posiada interaktywny przebieg, kiedy podczas swojego entréé Barbara Garstka, zstępując schodami wzdłuż rzędów widowni, kieruje uwagi w stronę publiczności, tym razem nie strwożonej i żywo reagującej w formie padających odpowiedzi. W pewnym momencie rozdaje też kartki z listami otrzymywanymi przez Czyżewską od wielbicieli i prosi wybrane osoby o ich odczytanie. W znacznym stopniu widownię wypełniały osoby pamiętające bohaterkę ze sceny lub kranu, a co za tym idzie powracające w ten sposób do wspomnień z czasów swojej młodości. Nie kryję, że sam do nich należę. Pozostaje natomiast sprawą otwartą, na ile omawiane widowisko potrafiło ożywić jej postać, dla których jej czasy to już zamknięta karta przeszłości?

                                                                         Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »