Przegląd nowości

Joanna Wnuk-Nazarowa, kompozytorka i dyrygentka, 28 maja obchodziła 75 urodziny.

Opublikowano: piątek, 31, maj 2024 21:48

Autorka utworów nawiązujących do tradycyjnych form jak fuga czy passacaglia; ale wypełnionych nowoczesną substancją dźwiękową. Bardzo często odznaczają się oryginalnymi tytułami jak Wszech-kanon, Kwadryptyk, Preludium i Wielka fuga „Katastrofa”, Passacaglia „Czas upływa” oraz przeznaczonych na nietypowe składy. W swym dorobku posiada scenę dramatyczną Słuchaj, Neronie! oraz jedyną – jak na razie – operę  według dramatu Cypriana Kamila Norwida.

 

Joanna Wnuk-Nazarowa 849-84

 

W kompozycjach na chór a cappella z upodobaniem sięga do poezji Zygmunta Krasińskiego: Psalmy przyszłości, Psalm dobrej woli. Tworzy muzykę sceniczną do spektakli teatralnych i telewizyjnych Krzysztofa Nazara i Kazimierza Kutza. Była gościnną dyrygentką Toruńskiej Orkiestry Kameralnej. Z okazji jubileuszu tego samego dnia w Filharmonii Śląskiej im. Henryka Mikołaja Góreckiego w Katowicach odbył się okolicznościowy koncert. Wykonano dwa utwory Jubilatki. Lamento na obój i orkiestrę to kompozycja z lat osiemdziesiątych, dla której palimpsest stanowi dyplomowe Requiem II na mezzosopran i orkiestrę. 


Należy ona do nurtu sonorystycznego z radykalną i oryginalną artykulacją, niekiedy traktującą instrumenty smyczkowe na sposób perkusyjny poprzez uderzanie dłońmi o pudła rezonansowe. Warstwa ta przeciwstawiona jest kantylenowej partii oboju, a pejzażu dźwiękowego Koncert „Skowronkowy” na amplifikowany klawesyn i orkiestrę pochodzi z ubiegłego roku i dopełnia wibrujące brzmienie piły.

 

Joanna Wnuk-Nazarowa 746-926

 

Nawiązuje do trzyczęściowej formy złożonej z motorycznych ogniw skrajnych i wolnego ogniwa środkowego, przy czym przebieg muzyczny w finale nagle się urywa. Ważną rolę odgrywa rozbudowana perkusja (grzechotka zamykająca drugą część i rozpoczynająca ostatnią, co spokrewnia kompozytorkę z językiem muzycznej jej teściowej – Krystyny Moszumańskiej-Nazar. Tytuł wiąże się z zacytowaniem trzynutowego motywu z Lerchenmusik Henryka Mikołaja Góeckiego.

 

Joanna Wnuk-Nazarowa 746-678

 

Program dopełniły: Koncert na instrument klawiszowy wspomnianego twórcy, patrona Filharmonii Śląskiej, w początkowej, klawesynowej wersji, dopóki fortepianowej nie rozpoczęła wykonywać córka autora – Anna Górecka. Z tym kompozytorem współpracowała Joanna Wnuk-Nazarowa jako dyrektorka Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Zabrzmiała także III Sinfonietta „Kartki z nienapisanego dziennika” Krzysztofa Pendereckiego, u którego Jubilatka studiowała kompozycję. Jako soliści wystąpili: krakowski oboista Mariusz Pędziałęk oraz Aleksandra Gajecka-Antosiewicz, grająca na klawesynie należącym do Elżbiety Chojnackiej, pierwszej wykonawczyni koncertu Góreckiego, a towarzyszyła im Śląska Orkiestra Kameralna pod dyrekcją Jarosława Szemeta, artystycznego szefa śląskiej filharmonii.

                                                                    Lesław Czapliński