

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościSto lat plus 10 Rustica i Sacra
Strona 2 z 3
Może nawet trochę zapomniał o tych bolesnych epitetach... Obie symfonie, które orkiestra zagrała z okazji jubileuszu były w pełni „bogoojczyźniane”, jak ulał pasujące do idei erygowania zwalistego Muzeum Historii Polski. W czteroczęściowej Sinfonii Rustica (1948) kompozytor zawarł, zgodnie z ówczesnymi wytycznymi socrealizmu bukiet polskich pieśni ludowych poddawanych rozmaitym wariacyjnym przekształceniom. Najwięcej uroku miała Piosnka, którą umieścił równolegle kolega Panufnika Witold Lutosławski w swym Tryptyku śląskim: Ach w téj studni zrzódło bije. Nic dziwnego, że również wpadła w ucho Panufnikowi, który wybrał życie w deszczowej Anglii.
I tutaj odkryliśmy największe atuty Sinfonii Iuventus kierowanej przez Macieja Tomasiewicza. Bo w obu Panufnikowych Symfoniach rolę inicjującą motywy przejmowały instrumenty dęte, w Sinfonii Rustica – flet, klarnet, trąbka, obój, fagot, a potem dopiero przechwytywały myśl smyczki.
I co ciekawe w Sinfonii Sacra też odznaczał się flet i cała reszta. Sacra jednak opierała się na kwadracie stworzonym z umiejscowionych w czerech rogach sali trąbkach – to taki przestrzenny, kwadrofoniczny pomysł samego kompozytora robiący nieustannie duże wrażenie na słuchaczach. Zwłaszcza Sinfonia Sacra z wplecionymi motywami Bogurodzicy i zwycięskimi fanfarami trąbek, a później jeszcze całej poszerzonej blachy i perkusji, idealnie pasowała do pochylającej się nad tysiącletnimi dziejami Rzeczypospoliej geometrycznymi sklepieniami MHP. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||