Przegląd nowości

Wiek Chrystusowy Festiwalu Mozartowskiego

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 16, maj 2024 12:43

Drugim solistą zaproszonym do śpiewania na Gali był młody czeski tenor Petr Nekoranec, sympatyczny, przystojny i bardzo dobrze przygotowany. Pewnie za parę lat będzie mógł czarować swym głosem i wyczuciem roli tak jak jego partnerka. Wszystkie duety wykonywane przez oboje solistów pokazywały, że młody tenor natychmiast poddawał się wspólnemu czarowi śpiewanych partii. Całość galowego koncertu spinała swym komentarzem dyrektor Warszawskiej Opery Kameralnej, niezawodna Alicja Węgorzewska-Whiskerd.

To ona zapowiadając kolejne pozycje koncertu na różne sposoby przekonywała słuchaczy, że Mozart był muzycznym geniuszem i do tego był w pełni przekonany o swoim niezwykłym talencie. Jednak tworzył niezapomniane dzieła nie dla wiecznej chwały, tylko po prostu walczył o uznanie i prymat w ówczesnym środowisku artystycznym.

Ten cel niestety osiągnął dopiero po śmierci, a zmarł dosyć wcześnie, nie bardzo wiadomo z jakiego powodu. Ważnymi pozycjami Wielkiej Gali Otwarcia, prócz Mozartowskich Uwertur, arii i duetów z jego oper były rzadko wykonywane wiązanki Tańców niemieckich, pełne pomysłowości, skocznych rytmów i najwyraźniej ludowych melodii. W ostatnim tańcu ujętym w katalogu dzieł Mozarta pod numerem 605, spore zainteresowanie budziły dzwonki towarzyszące orkiestrze, doskonale zestrojone z pozostałymi instrumentami i podkreślające uroczysty rytm taneczny. Prowadząca koncert Alicja Węgorzewska zasugerowała, że soliści i orkiestra mają przygotowane niespodzianki na bis. Okazało się, że ten „deser muzyczny” był starannie opracowany i ku zaskoczeniu nie była to muzyka Mozarta. Petr Nekoranec wzruszająco zaśpiewał arię z Napoju miłosnego Donizettiego, zaś Jessica Pratt popisała się finałową arią z opery Lunatyczka Belliniego. Tego nawet Wolfgang Amadeusz Mozart nie mógł przewidzieć.

                                                                     Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »