Przegląd nowości

Rzeźbienie w dźwięku

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 07, maj 2024 21:43

To w dużej mierze zasługa chórmistrzów: Piotra Piwki, Marcina Wróbla, Lidii Matynian i Ołeny Radko. Kwartet solistów, choć dobrany według klucza symbolicznego (Polka, Francuzka, Niemiec i Brytyjczyk ukraińskiego pochodzenia), okazał się zgrany i zgodny pod względem brzmienia głosów, może jedynie tenor Benjamin Bruns różnił się tembrem od pozostałych. Jurij Jurczuk potężnym głosem z impetem zaintonował apostrofę O Freunde, nicht diese Töne!.  

Z kolei Iwona Sobotka nieomal instrumentalnie realizowała tak pomyślaną partię sopranową. Aleksandr Chumała czytelnie przeprowadził narastanie w instrumentalnej ekspozycji tematu Ody do radości (po raz pierwszy nieśmiało pojawiającego się w triu ze Scherza), po rekapitulacji tematów z poprzednich części, a przed wspomnianym recytatywem basa, przeprowadzającym do triumfalnego wejścia chóru. 

Wcześniej dyrygent uwypuklił pojawienie się dysonansowego motywu otwierającego finał już w przetworzeniu pierwszej części Allegro ma non troppo e un poco maestoso. O rzeźbieniu w dźwięku można również mówić w odniesieniu do psalmu Beatus vir op. 38 Henryka Mikołaja Góreckiego, który poprzedził wykonanie Beethovenowskiego arcydzieła. Potężne bloki brzmieniowe, na które składa się zwielokrotniona obsada (między innymi poczwórna fletów, obojów, klarnetów, fagotów, do tego sześć kontrabasów oraz partia fortepianowa na cztery ręce), nabrzmiałe są ostro tnącymi dysonansami.

• « poprz.
• nast. »