Przegląd nowości

Ból istnienia doświadczany pod pustym niebem

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 10, maj 2024 22:06

Należałoby dodać, iż całkowicie wydrążony z wszelkich żywych przeżyć. Zaczyna się od mszy, której uczestnicy w dość mechaniczny sposób powtarzają liturgiczne zwroty, czy to należące do kapłana, czy wiernych. Z przyzwyczajenia, obowiązku, społecznego obyczaju. Bez przywiązywania do nich większej wagi. Odnosi się to wszakże nie tylko do przekonań natury religijnej, ale i relacji międzyludzkich.

One też stały się wyłącznie odgrywaniem ról. Może dlatego reżyser wprowadził do akcji element teatralizacji, polegający na równoczesnym wypowiadaniu kwestii oraz opisu towarzyszących im działań czy reakcji partnerów. A także niekiedy pewnego komedianckiego zgrywania, rozładowującego obecny w sztuce skandynawskiej pierwiastek walki płci, w tym przypadku pomiędzy pastorem Tomasem (Mariusz Bonaszewski) i beznadziejnie w nim zakochaną nauczycielką Martą (Małgorzata Hajewska-Krzysztofik).

Aktorka za pomocą uporczywych ruchów dłoni, w tym ich zacierania, stara się wyrazić wewnętrzną kruchość i neurotyczny charakter bohaterki. Jak to u Bergmana bywa, jedynym realnym doświadczeniem okazuje się strona biologiczna egzystencji, fizjologia, nieodłącznym od której jest cierpienie. Bynajmniej nie uświęcające, lecz uprzykrzające codzienne bytowanie. To przypadek kościelnego Algota (Wojciech Kalarus), dotkniętego reumatyzmem i nieodłącznym od niego bólem, ale jednocześnie to właśnie on z całej czwórki potrafi docenić życie w jego powszednim wymiarze.

• « poprz.
• nast. »