Przegląd nowości

Błękitny Anioł z Nowego Jorku

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 29, kwiecień 2024 22:56

Różnicując barwę i w wyważony sposób operując dynamiką, kreśli jej wielowymiarowy portret. Przeciwnie Chilijczyk Jonathan Tetelman w partii Ruggera, jak na tenora przystało, bardziej niż na partnerce, skupiony jest nie tyle na pałeczce dyrygentki, ile swoim wysokim rejestrze, niekiedy atakowanym dość forsownie. A także wrażeniu jakie wywrze nim na publiczności.

Poza tym, jak na „niewinnego” młodzieńca z prowincji, za bardzo w typie łacińskiego kochanka. Drugi tenor, Uzbek Bekhzod Davronov dysponuje bardziej lirycznym głosem, wychodzącym naprzeciw charakterowi poetyckiej improwizacji Chi il bel sogno di Doretta na początku pierwszego. Znacznym komizmem odznacza się natomiast jego duet z Lisette (Emily Pogrelc) z trzeciego aktu.
 W poprzednim czwórka protagonistów wykonuje brindisi ujęte w formie kwartetu Bevo al tuo fresco sorriso.


Na słowa uznania zasłużyli też wykonawcy partii epizodycznych, przyjaciółek z salonu Magdy: Yvette (Magdalena Kuźma, Bianca (Armanda Battista) i Souzy (Sun-Ly Pierce).
 A także charakterystycznych jak zalotnicy u Buliera: Scott Scully jako Gobin, Christopher Job w roli Perichauda i Paul Corona w partii Crébillona.
 Całość poprowadziła Speranza Scappucci, która przed laty rozpoczęła pracę w Metropolitan Opera jako pianistka korepetytorka.
Omawiane przedstawienie prawdopodobnie w niezamierzony sposób zyskało rasistowski odcień. Skoro Magda, grana przez czarnoskórą śpiewaczkę, odchodzi od białego Ruggera i powraca do swego dawnego protektora Rambalda, który już na nią czeka, a jego wykonawca (Alfred Walker) jest tego samego koloru, to mimowolnie powstać może sugestia, że ludzie powinni wiązać się ze sobą w obrębie własnych ras.

                                                                            Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »