Przegląd nowości

Jubileusz Antoniego Wita w Filharmonii Narodowej

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 05, marzec 2024 06:27

Jakby instrumentalna opera (w młodości współpracował z warszawskim Teatrem Wielkim, później jednak bardzo rzadko przychodziło mu prowadzić formy muzyki scenicznej, nie licząc wykonań estradowych, na przykład Raju utraconego Krzysztofa Pendereckiego czy Świętego Franciszka Oliviera Messiaena). Drugą część wypełniła wielka forma orkiestrowa – III Symfonia c-moll op. 78 „Organowa” Camille'a Saint-Saënsa.

Otwierające ją Adagio pod batutą Wita wyłoniło się jakby z ledwo słyszalnego szemrzenia smyczków (nie przypadkiem przejął po Stanisławie Skrowaczewskim, u którego doskonalił swe umiejętności dyrygenckie, pałeczkę interpretatora dzieł Antona Brucknera, u którego bardzo często występuje podobny efekt inicjalny). Szczególnie silne wrażenie pozostawiło u mnie wyraziście zarysowane Scherzo z kontrastowym triem (Presto), pełnym wdzięcznych, rozbieganych figuracji drzewa i fortepianu. W finałowym Maestoso imponowało przeprowadzenie ustępów o polifonicznej fakturze, w tym zamaszystej fugi.

• « poprz.
• nast. »