Przegląd nowości

Zagłada domu Schullerów albo Muzyka Dnia Ostatniego w NOSPR-ze

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 28, listopad 2023 20:12

Obok niego mamy do czynienia z duetem miłosnym Róży i muzyka Hadanka, utrzymanym w konwencji właściwej dla tego rodzaju ekspresji muzycznej, a także scenki komiczne pomiędzy służącymi różnowiercami: kalwinistą François i jansenistą Jedidją. Ponadto dają znać o sobie cytaty muzyki z epoki oraz z własnej twórczości Pendereckiego: Te Deum w orkiestrze czy chóralne Dies iræ z Polskiego requiem.

Spośród wyrównanego grona wykonawców po pierwsze wyróżniłbym Tadeusza Szlenkiera, który wreszcie odnalazł partię idealnie odpowiadającą bohaterskiemu tembrowi jego tenoru. Dzięki temu stworzył pełnowymiarową postać tragicznego burmistrza Schullera. Jego godnym partnerem był dramatyczny baryton islandzki Tómas Tómasson jako zaprzyjaźniony z nim i jego żoną kupiec Perl, jedyny, który ocaleje z zagłady spowodowanej pojawieniem się Johnsona, dawnego czarnoskórego kochanka Benigny.

Po drugie doskonale sprawdzili się w zasadniczo konwersacyjnej natury partiach dysponujący nośnymi głosami niskimi o ciemnym zabarwieniu: Remigiusz Łukomski (Hrabia Ebbo), Patrick Alexander Keefe (opat Dedo), Dariusz Nachej (pleban Wendt). Podobnie było z odtwórczyniami drugoplanowych ról kobiecych: Joanną Kędzior (Arabella), której w udziale przypadają sonoryzujące koloratury, Ewą Tracz (Daga). We wspomnianym lirycznym duecie w pełni odnaleźli się: Mateusz Zajdel (kantor Hadank) i Karolina Sikora (Róża Sacchi, powiernica Benigny). Duże wrażenie wywierał charakterystyczny tenor Patricka Vogela w roli służącego Jedidji, pierwszej ofiary fatalnego biegu wypadków. Jedynym mankamentem wykonania, choć istotnym, był brak Benigny.

• « poprz.
• nast. »