Przegląd nowości

WRACAMY DO GRY motto Opery Śląskiej

• 

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 19, listopad 2023 18:53

Stało się zgodnie z zapowiedzią – w niedzielę, 12. listopada Opera Śląska galowym koncertem dokonała oficjalnego otwarcia Teatru po remoncie, a zarazem rozpoczęcia 79. sezonu artystycznego. Poprzedził tę uroczystość w przeddzień premierowy występ sopranistki Aleksandry Kurzak.

Wobec natłoku wydarzeń u progu drugiej dekady listopada nie dane było mi uczestniczyć w koncercie znakomitej śpiewaczki, która zresztą w kwietniu przyszłego roku ponownie zagości w Operze Śląskiej, a wtedy już jej występu z pewnością nie odpuszczę. 

Tym czasem warto skupić uwagę na tym, co działo się na scenie teatru bytomskiego w dniu 12. A działo się dużo! Jesienny deszcz nie odstraszył melomanów i przed odświętnie iluminowanym gmachem Opery Śląskiej tłoczyły się samochody. Schronienie się gości w przytulnym wnętrzu Teatru pięknie wyremontowanego było więc podwójnie przyjemne. O 18.00, gdy widownia zapełniona była do ostatniego miejsca, z orkiestronu rozległy się dyskretne dźwięki strojenia instrumentów.

Po chwili zabrzmiał hymn Rzeczypospolitej, który otwierał uroczystość. Po przemówieniach dyrektora Łukasza Goika oraz marszałka województwa śląskiego Jakuba Chełstowskiego i prezydenta Bytomia Mariusza Wołosza rozpoczął się spektakl co się zowie. Na mieniącej się światłami scenie (za reżyserię świateł odpowiadała Irene Selka) swoje popisy rozpoczęli artyści Opery Śląskiej. 

Scenariusz koncertu tak został pomyślany, by w kolejnych produkcjach nawiązać do historii Teatru, a także wzbogacić program o arie i duety z premier nadchodzącego sezonu oraz o utwory zarejestrowane na płycie „Opera Blisko Ciebie”. Stąd też na deskach sceny pojawił się chór i tancerze, którzy przypomnieli widzom, że u początku historii Opery Śląskiej była prezentacja Moniuszkowskiej opery Halka. 

14 czerwca 1945 roku wystawienie tej właśnie opery Stanisława Moniuszki zainaugurowało powołaną do życia przez światowej sławy artystę Adama Didura Operę Śląską w powojennej Polsce. Przypomnę, że miało ono miejsce w Katowicach, w obecnym Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego. W tym samym roku, 29 listopada, nastąpiło uroczyste otwarcie sezonu Halką Stanisława Moniuszki w gmachu Teatru Miejskiego w Bytomiu, który stał się z czasem stałą siedzibą  Opery Śląskiej.

Tak więc Chór i Balet Opery Śląskiej zaprezentowali przy akompaniamencie Orkiestry pieśń Po nieszporach przy niedzieli oraz Tańce góralskie (Chór przygotowała Krystyna Krzyżanowska-Łoboda, choreografię Izadora Weiss), a arię Halki Gdybym rannym słonkiem – Anna Wiśniewska-Schoppa.

 

Następne pozycje poświęcone były bodaj najbardziej popularnej operze, a na pewno jednemu z szczególnie przez melomanów lubianych dzieł Giacomo Pucciniego – Cyganerii. Arię Rudolfa Che gelida manina wykonał Andrzej Lampert, arię Mimi Si, mi chiamano Mimi – Gabriela Legun, a następnie oboje artystów wystąpiło w duecie O soave fanciulla. Kolejne cztery pozycje programu przypominały publiczności wspaniałą  twórczość operową Giuseppe Verdiego.. Zabrzmiały aria Violetty È strano!... Ah fors’è lui… Sempre libera z opery Traviata, w wykonaniu Ruslany Koval i Andrzeja Lamperta, i aria Renato Alzati!... Eri tu che macchiavi quell’anima z opery Bal maskowy w wykonaniu Stanisłava Kuflyuka, a I część uroczystego koncertu zamykał Marsz triumfalny z opery Aida w wykonaniu Baletu i Chóru Opery Śląskiej (choreografia Henryk Konwiński).

Dorobek Giuseppe Verdiego reprezentował jeszcze w II części koncertu duet Carlos’a i Posy Dio che nell’alma infondere z opery Don Carlos. Zabrzmiał on w wykonaniu Łukasza Załęskiego i Stanisława Kuflyuka tuż po Preludium orkiestrowym i Habanerze z opery Carmen Georges’a Bizeta w wykonaniu Anny Boruckiej i Chóru Opery Śląskiej. Był też powrót do twórczości Pucciniego. Po balecie opartym na szekspirowskim dramacie Makbet (choreografia Monika Myśliwiec) z muzyką złożoną z fragmentów muzyki G. Verdiego w autorskim opracowaniu Tomasza Tokarczyka – kierownika muzycznego Opery Śląskiej, Gabriela Legun wykonała arię Cio Cio San Un bel di vedremo z opery Madama Butterfly. 

Były jeszcze aria Romea Ah! Lève - toi soleil! z opery Romeo i Julia Charles’a Gounoda w wykonaniu Andrzeja Lamperta oraz aria Turiddu A casa… Viva il vino spumeggiante z opery Rycerskość wieśniacza Pietra Mascagniego w wykonaniu Łukasza Załęskiego oraz  Chóru Opery Śląskiej i nastąpił piękny finał – Mazur z opery Straszny dwór Stanisława Moniuszki w wykonaniu Chóru i Baletu Opery Śląskiej – ukoronowanie niezwykłego wieczoru. 

Nie łatwo w zwięzły sposób uwypuklić walory uroczystego otwarcia sceny Bytomskiego Teatru. Melomani z pewnością z zadowoleniem przyjęli zwięzłą część oficjalną, z syntetyczną informacją dyrektora Opery Śląskiej o dokonaniach niemal 3-lata trwającego remontu, w którym to czasie zagorzali miłośnicy opery musieli się zadowalać przedstawieniami w salach, jakie udzieliły Zespołowi rozsiane po województwie przybytki sztuki.

 

Były oczywiście słowa podziękowania skierowane do dyrektorów owych instytucji oraz do władz wojewódzkich i miejskich. A sądząc po oklaskach i okrzykach zadowolenia, a nawet zachwytu, w czasie właściwej części Gali, czyli reakcji na pięknie pomyślany scenariusz i reżyserię Marcina Łakomickiego, mądrze prowadzonym komentarzom Katarzyny Sanockiej, no i zaangażowaniu solistów, baletu chóru i orkiestry, można powiedzieć, że Organizatorzy Gali zapewnili widzom i słuchaczom widowisko i koncert na najwyższym poziomie. 

 

Zespół solistów Opery Śląskiej w chwili obecnej może budzić zazdrość niejednego teatru operowego. Kilka wysokiej klasy sopranów z Gabrielą Legun, Ruslaną Koval i tenorów z Andrzejem Lampertem na czele, oraz barytonem Stanislavem Kuflyukiem, cenieni są w kraju i zagranicą. Ich dokonania artystyczne spotkały się ze szczególnym uznaniem publiczności. Nie zawiedli również w koncercie galowym 12 listopada. Do ich poziomu dostroiły się Chór i Orkiestra Opery Śląskiej pod batutą Tomasza Tokarczyka, a Balet mimo małej powierzchni sceny w Operze Śląskiej budził wśród widzów zasłużony podziw udanymi ewolucjami tanecznymi. Otwarcie bytomskiego Teatru po długiej przerwie uznać trzeba za wydarzenie zasługujące na szczery podziw!

                                                                                     Karol Rafał Bula