Przegląd nowości

Jak odrąbać głowę Holofernesa

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 08, październik 2023 09:39

Maria Sartova, która wyreżyserowała operę Vivaldiego Judyta triumfująca, a także Emil Wesołowski odpowiedzialny za ruch sceniczny, wykazali się nadmierną drobiazgowością w ukazywaniu na scenie okrucieństwa, przemocy i wyolbrzymionej gorliwości oprawców np. w pałowaniu ofiar dla samej przyjemności, szarpaniu, potrącaniu, kopaniu, straszeniu dzieci, strzelaniu w głowę z pistoletu, a po uczciwie wykonanej pracy wdychaniu prochów, paleniu trawki, raczeniu się alkoholem i wymiotowaniu.

Ukazali w pigułce niemal cały holokaust włącznie ze słupami ogrodzenia w Auschwitz, ale przy Holofernesie jakoś osłabli. Ich Judyta wykonała niezobowiązujący ruch nożem i już po chwili wyciągnęła głowę kochanka, jak kurczaka opakowaną w folię. To w sumie jedyny zarzut do stylu inscenizacji tej biblijnej opowieści, której akcja częściowo, połowicznie została przeniesiona do czasów II Wojny Światowej.

Bo ten Holofernes przyzwoicie, choć nie zachwycająco, śpiewany przez czeskiego barytona Michala Marcholda, w pierwszej części miał mundur przypominający SS-mana, zaś w scenie miłosnej występuje w czerwonej tunice z przepaską na czole. Tutaj już historyczna trampolina okazała się niepotrzebna, ale jeszcze w finale zmory hitleryzmu się pojawiają. Są skruszone, pognębione, zupełnie przegrane. Jakkolwiek byśmy nie wybrzydzali to inscenizacja kantaty Vivaldiego, która uczyniła ze wspaniałego dzieła wokalno-instrumentalnego pełnokrwisty dramat operowy, jest przedstawieniem udanym. Świetnie działają na malutkiej scenie Warszawskiej Opery Kameralnej stylizowane na post-staroźytność dekoracje Damiana Styrny rozszerzające się niepomiernie poprzez zastosowanie ścian z luster. 

• « poprz.
• nast. »