Przegląd nowości

44. Festival d’Ambronay (drugi weekend)

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 01, październik 2023 21:50

W interpretacji Cantorii wszystkie zaprezentowane utwory Flechy, przeplatane kompozycjami Antonio Cabezony, Luiza de Narváeza i Diego Ortiza, zamieniły się w jakby drobne scenki teatralne, zawierające szeroką gamę emocji i rozmaite aluzje polityczne. Kwartet wywołanych solistów wypełnił je umiejętnie dozowaną ekspresją, zmiennymi atmosferami i rytmami, akcentami tanecznymi ustępującymi nieraz miejsca elementom sakralnym.

W ten sposób ich występ przybrał charakter szlachetnej rozrywki, wszak nie pozbawionej przejawów pewnej duchowości i nieprzeczuwanej wstępnie w tego typu utworach głębi. W kreowaniu zmiennych klimatów śpiewaków wspierały towarzyszące im instrumenty: viola da gamba (Marc de la Linde), organy (Joan Segui) i vihuela (Jeremy Nastasi). Tego samego dnia zaplanowano na wieczór w głównej nawie opactwa wykonanie Il Dono della Vita eterna, oratorio al sento sepolcro (Dar życia wiecznego przy Grobie Świętym) Antonio Draghiego (1634-1700).

Partyturę tę odkrył i opracował argentyński dyrygent, organista i klawesynista Leonardo Garcia Alarcón, któremu już zawdzięczamy między innymi wydobycie z mroków zapomnienia Diluvio Universale (1682) Falvettiego. Przypomnijmy, że Draghi to włoski kompozytor i librecista barokowy, urodzony w Rimini, a zmarły w Wiedniu, który swoją karierę muzyczną rozpoczął jako chórzysta w Padwie. Pomimo tego, że urodził sie we Włoszech, jego czterdziestoletnia kariera rozwijała się w Wiedniu, gdzie przywołany kompozytor cieszył się niezawodnym wsparciem Eleonory Magdaleny von Pfalz-Neuburg, księżniczki palatyńskiej, cesarzowej rzymsko-niemieckiej, królowej Czech i Węgier. Draghi należał do twórców niezwykle płodnych, pozostawiając sześćdziesiąt siedem oper, trzydzieści siedem oratoriów i liczne serenady.

• « poprz.
• nast. »