

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościMuzyka z czasów, gdy kobiety nie miały głosu
Strona 2 z 2
Monteverdi do pewnego stopnia starał się utrzymać równowagę pomiędzy stile antico (prima prattica) szkoły rzymskiej, przywiązującej znaczenie do kunsztownej i ozdobnej formy, a stile nuovo (seconda prattica) kładącym nacisk na wagę przekazu słownego, zwłaszcza w muzyce liturgicznej. Pierwsza tendencja najpełniej doszła do głosu w Cantate Domino o wyszukanym i złożonym kontrapunkcie.
W pozostałych utworach mieliśmy do czynienia z bardziej umiarkowanym i wyważonym posługiwaniem się techniką polifoniczną. Moją szczególną uwagę zwrócił w solowych ustępach tenor Archie Inns, a także sekcja kontratenorów, albowiem zespół składa się wyłącznie z mężczyzn.
Nic dziwnego, jeśli wspomni się, że w epoce, z której pochodzi ich repertuar, i jeszcze długo później, kobiety nie mogły występować w kościołach (dyspensy w tym względzie nie uzyskał nawet Gioacchino Rossini, a w czasie mszy pogrzebowej Chopina śpiewaczki wykonujące Requiem Mozarta pozostawały ukryte za kotarą). Mieliśmy do czynienia ze stylową interpretacją, wiernie podążającą za tekstem muzycznym, zarazem jednak bardzo powściągliwą wyrazowo, by nie rzec akademicką. Continuo współtworzyli Lorenzo Feder na pozytywie i Eleonora Ghiringhelli na violi da gamba, a całość poprowadził Paolo Da Col, kierujący zespołem od początku jego istnienia, a więc przez przypadające w tym roku ćwierćwiecze. Koncert mógł dojść do skutku dzięki wsparciu Włoskiego Instytutu Kultury w Krakowie. Lesław Czapliński |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||