Przegląd nowości

Klawiszowcy i ich Europa

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 05, wrzesień 2023 22:39

Być może pianiście nie pasowało zgromadzenie na jednym koncercie utworów post-etnicznych, tzn. obok polskich Mazurków umieszczenie Bartokowskich, quasi-węgierskich Bagatel. Trudno zresztą wniknąć w tok myślenia Anderszewskiego, który przecież jest pianistą z gruntu intelektualnym. Zaskoczył za to sporym pakietem bisów, gdzie znalazł się i Szymanowski, i Bartok, i Bach, a więc wszystko co najlepsze wychodziło dotąd spod jego rąk. A przecież w programie znalazły się jeszcze trzy fantastyczne Wariacje Antona Weberna, dzięki którym nasz polsko-węgierski pianista znów podał rękę Glennowi Gouldowi.

Odmiennym przykładem wybitnego pianisty był Lukáš Vondráček. Młodszy od Anderszewskiego, ale wykazujący się już nieprzeciętną dojrzałością artystyczną, zagarniający swą sławą coraz szersze kręgi i mający w biografii polski etap – studia w Katowicach. On z kolei nie obawiał się nagromadzenia utworów post-etnicznych włączając do programu dwie bardzo ciekawe pozycje czeskie Josefa Suka i Bedricha Smetany.

Jeśli ktoś miał przekonanie, że wplatanie melodii tańców ludowych do utworów klasycznych obniża ich rangę artystyczną, to po kreacji Lukáša Vondráčka przekonał się, że talent wykonawczy rozwiewa wszelkie wątpliwości. Dzięki temu pianiście możemy dziś mówić, że Josef Suk „wielkim poetą fortepianu był”, a Bedrich Smetana w porównaniu z Sukiem był jeszcze odważniejszym nowatorem. Stopień kreatywności w interpretacji muzyki rodzimej sprawił, że zagrany po przerwie cykl Roberta Schumanna Kreisleriana okazał się „ubogim krewnym” wielkich twórców czeskich. Mogliby oni nauczyć swego niemieckiego kolegę jak podnosić artystyczną poprzeczkę komponując fortepianowe miniatury. Vondráček tym się też różnił od Anderszewskiego, że zamiast pięciu bisów dał tylko jeden, choć publiczność złakniona dobrego „klawiszowania” przyjęłaby więcej. Poczekamy. Może czeski artysta się do nas przekona.

                                                                     Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »