Przegląd nowości

Sabina Kalter – kontralt z Jarosławia

• 

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 05, wrzesień 2023 06:37

Urodziła się 28 marca 1889 roku w Jarosławiu, dawnej Galicji, wówczas Cesarstwie Austrowęgierskim, obecnie Województwo Podkarpackie, zmarła 1 września 1957 roku w Londynie. Polska śpiewaczka, kontralt, żydowskiego pochodzenia. Studiowała śpiew w wiedeńskiej Akademii Muzycznej. Debiutowała w 1911 roku w Volksoper w Wiedniu, do której zaangażował ją dyrektor Rainer Simons.

 

 

Dwa lata później została zatrudniona w Stadttheater w Hamburgu. Swoim pięknym głosem i pełną pasji kreacją ról, jak choćby Amneris w „Aidzie” Verdiego w maju 1914 roku, wzbudziła zachwyt publiczności. W 1919 roku wyszła za mąż za Maxa Aufrichtiga. Wkrótce stała się jedną z najpopularniejszych śpiewaczek w Hamburgu. Przebywała tam w latach 1915-1935, zachwycając słuchaczy swym wspaniałym głosem, jak choćby w operze „Makbet” Verdiego w kwietniu 1933 roku pod dyrekcją Carla Böhma, biorąc także udział w prawykonaniach spektakli operowych. 

 

Śpiewała u boku takich sław, jak Kirsten Flagstad, Lauritz Melchior, Herbert Janssen, Emanuel List, pod batutą Fritza Reinera. W latach 1935 i 1936 brała udział w 15 wysokiej klasy przedstawieniach wagnerowskich w Londynie. W maju 1935 roku śpiewała Brangäne w „Tristanie i Izoldzie” pod dyrekcją Wilhelma Furtwänglera.

 

 

Dawała także recitale i koncerty, m.in. w Holandii, Belgii, Hiszpanii, Austrii. Po dojściu do władzy nazistów, w 1935 roku opuściła Niemcy i wraz z mężem osiedliła się w Londynie, gdzie w Royal Opera Covent Garden z powodzeniem kontynuowała swoją artystyczną karierę. Jej rozległy repertuar obejmował opery Wagnera, Verdiego, Bizeta, Musorgskiego, Glucka, Meyerbeera, Smetany, także muzykę współczesną. W 1927 roku w Hamburgu brała udział w prawykonaniu opery „Das wunder der Heliane” Ericha Wolfganga Kornholda, w 1928 roku w Berlinie – opery-oratorium „Król Edyp” Igora Strawińskiego, w 1929 roku w Berlinie – opery „Neues vom Tages” Paula Hindemitha pod dyrekcją Otto Klemperera. 

 

Krytyka pisała: „Sabina Kalter posiada potężny, szeroko słyszalny głos kontraltowy, połączony z silnymi zdolnościami dramatycznymi”. Z Richardem Tauberem, znakomitym austriackim tenorem, nagrała kilka świetnych duetów. Krytyka pisała: „Co za przyjemność usłyszeć u Verdiego dwa głosy, które dają nam lekcję, na czym polega śpiew legato (mimo języka niemieckiego)!”.

 

 

Zachowały się nagrania, zarówno z partii solowych, jak i duetów. Warto ich posłuchać. W 1939 roku artystka wycofała się ze ceny, poświęcając się działalności koncertowej, recitalowej i pedagogicznej. Jej ostatni koncert miał miejsce 23 października 1950 roku w Hamburgu. Piękno głosu ludzkiego jest nieskończone. Każda epoka przynosi nowych wykonawców, zdumiewających w swych interpretacjach niepojętym wzruszeniem i głębią wyrazu.

                                                                 Andrzej Szypuła