Przegląd nowości

Silna żona Geniušasa

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 18, sierpień 2023 02:17

Oczywiście, jak to u Ravela, wszystko było w zgodzie z tonalnością systemu dur-moll, a więc zdawało się być przyjemnym nawet dla mniej wyrobionego ucha. Kompozytor w swoich Zwierciadłach dał dowód niesamowitej kreatywności i absolutnej znajomości specyfiki brzmienia instrumentu, na którym gra się palcami obu rąk. Ta część recitalu Anny Geniushene pozostanie więc długo w pamięci. Po przerwie natomiast zmieniono fortepian na o wiele bardziej odpornego Stainwaya, czym pianistka dała do zrozumienia, że salonowe żarty się skończyły.

Teraz poszły dwie Sonaty Sergiusza Prokofiewa, spokojniejsza, bardziej klasyczna Piąta C-dur oraz mniej łagodna Czwarta c-moll. W Piątej nawet odbijały się na początku echa z francuska Ravelowskiej gry pasażami. W Czwartej było już pozamiatane, muzyka szła ostro, brutalnie, miejscami wyraźnie marszowo, w stylu bezwzględnie kroczącym. Tutaj litewska artystka nie skąpiła już silnych uderzeń lewą ręką w basy i niepokojących ataków na najwyższe dźwięki. Ale apogeum szaleństwa w „brutalnej napaści na klawisze” zaprezentowała w jednym z bisów.

Ponoć był to jakiś hymniczny wariacyjnie przetwarzany motyw rosyjski skomponowany przez Rosjanina, Piotra Czajkowskiego, którego na razie się u nas w zasadzie nie gra. Czyżby litewska pianistka urodzona i wykształcona w Moskwie dawała tym wykonaniem wyraz swoim poglądom na obecne wydarzenia? Obserwując bardzo nerwowe zachowanie męża Anny Geniushene, także wybitnego pianisty Lukasa Geniušasa, który słuchał w 12 rzędzie tego recitalu, można domniemywać, że chodziło tu o zbudowanie silnych pozaartystycznych emocji. A może to tylko złudzenie.

                                                                      Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »