Przegląd nowości

Eroica w rytmie wiedeńskiego walca

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 17, sierpień 2023 12:11

Później znów zmienił nastrój i zaprezentował niezobowiązujące Scherzo jakby zapowiadające Sen Nocy Letniej Mendelssohna, i wreszcie powrócił taneczny, powtarzający kołysanie taniec w ostatniej części, znów bardzo podobny do finału Szóstej Pastoralnej, jakby komputerem odwrócić kolejność dźwięków. Wszystko solidnie skontrastowane dynamicznie i emocjonalnie.

Po przerwie pianista z pełnią szacunku dla patrona Festiwalu poprowadził głęboko uduchowione brzmienia Preludium c-moll Chopina by szybko przeskoczyć do modernistyczno-brutalistycznej IV Sonaty Prokofiewa. Tu także była szansa popisania się doskonałą techniką palcowania, wspomagającą nonkonformistyczne zrywy autora Symfonii Klasycznej.

Ale apogeum wszystkich szalonych figuracji pojawiło się na koniec w efektownym La Valse Maurycego Ravela. Zasnuta woalem tajemniczości aura muzyczna co i raz odsłaniała urywki tańczonego gdzieś na wysokim piętrze walca, do którego Ravel, wspólnie z Piotrem Pawlakiem, dochodzili etapami, by w końcu zanurzyć się w porywającym wszystko wirze. Wykonanie wywołało głośny entuzjazm widowni. Pianista nie mógł pozostać głuchy na tę reakcję i oczywiście zabisował. Najpierw zagrał intelektualnie zawikłane Impromptu Johannesa Brahmsa, a później wrócił do Ravela we fragmencie cyklu Miroirs Alborada del grazioso. To było bardzo subtelne i kulturalne przypomnienie popularnych utworów fortepianowych mistrza, ale już takiego wrzenia jak w jego poemacie La Valsenie sięgało. Bisy więc spełniały odwrotną rolę niż zwykle, łagodziły emocje i obniżały ciśnienie w krwioobiegu.

                                                                     Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »