Przegląd nowości

„Dialogi karmelitanek” Poulenca w Opéra Royal de Wallonie - Liège

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 26, czerwiec 2023 20:24

Inną nietrafioną koncepcją okazuje się sposób rozegrania sceny agonii Przeoryszy de Croisy, która według reżyserki umiera w wyniku jakiegoś bliżej nieokreślonego stanu zapalnego żył na nogach, zbyt dosadnie tutaj zilustrowanego, a nie - jak mówi libretto - z powodu duchowego załamania i nagłej utraty wiary, co skutkuje wypowiadaniem przez schorowaną kobietę szokujących jej podopieczne bluźnierstw. Nie do końca też udaje się Lambert-Le Bihan celne charakteryzowanie licznych obecnych w tym samym czasie na scenie postaci, co niekiedy utrudnia ich odróżnianie i tym samym czyni niektore odsłony mało czytelnymi.

Natomiast duże uznanie należy się reżyserce za niezwykle poruszającą aranżację finału opery, kiedy uniesiona do góry i ustawiona pionowo platforma przyjmuje złowrogi aspekt ogromnej gilotyny, pod którą ustawione w półkolu karmelitanki spektakularnie skaczą kolejno w ciemną otchłań, co symbolizuje ich męczeńską śmierć.  W prezentującej dość zróżnicowany poziom obsadzie solistów największe wątpliwości budzi występ Alexandry Marcellier w roli Blanche de la Force.

Otóż zarówno w sztuce Bernanosa, jak i w operze Poulenca, jawi się ona jako zalękniona, bojaźliwa i podszyta lękiem dziewczyna, zdolna jednak w momencie próby do wzniesienia się na szczyty wielkiej odwagi i poczucia honoru. Niestety francuska sopranistka nie jest w stanie ani aktorsko ani wokalnie pokazać ewolucji tej skomplikowanej pod względem psychologicznym postaci, a jej ostry i stale utrzymywany na maksymalnym poziomie emocjonalnym śpiew wywołuje u słuchacza frustrację i zmęczenie, zatracając przy tym głęboko ludzki wymiar. Dużo ciekawiej prezentuje się Sheva Tehoval, kreująca postać beztroskiej, naturalnej, szlachetnej i wesołej siostry Konstancji, ujmująca dźwięcznym i jasnym sopranem o dużej urodzie brzmienia.

• « poprz.
• nast. »